Vrijheid en afhankelijkheid in het waterkonijn

Rotterdam - Dichter Jeroen Naaktgeboren en journalist Matthijs Timmers gaan op zoek naar wat Rotterdammers beweegt. Zoals Dino en Jeroen, die samen roeien bij Nautilus in het waterkonijn, dubbel twee ongestuurd. “Dat is vrijheid en afhankelijkheid tegelijk.”

Het vooroordeel dat roeien louter is voorbestemd aan studenten, ruimen Dino en Jeroen maar al te graag uit de weg. Nautilus is een echte burgervereniging, zoals dat heet. Dus iedereen mag lid worden. Dat gebeurt ook: aan de Rotte melden zich op trainingsdagen tientallen kids die de blauwwitte spanen door het kalme water trekken. Ook ouderen laten zich ver na hun pensioen vanaf de kade geregeld in de ranke kuipjes zakken. En alle leeftijden daartussen.

Zelf hebben Dino en Jeroen het roeien pas na hun studietijd ontdekt. Ze zochten een sport, na een poos te hebben gefietst. Bij fietsen kan je bovenlijf op koude dagen akelig koud worden. Maar met roeien beweeg je álles, zijn alle spieren aan het werk. En vanaf het water is het perspectief op de stad heel bijzonder.

Roeien is een repeterende sport, waarschuwen de twee. Moet je tegen kunnen. Zelf gaan ze er goed op, ze houden van gedetailleerd werken. Elke slag hun techniek perfectioneren om zo effectief mogelijk hun kracht over te brengen op het water. Zo zijn ze allemaal hoor, bij Nautilus. Je moet er niet van schrikken als een clubgenoot je in de kleedkamer aanspreekt: zeg, ik zag jou net roeien, met je bol getrokken rug, maar ik zou toch net even dit of dat… Kleine verbeteringen, finetunen, feedback. Allemaal goed bedoeld hè, uit gedrevenheid.

Dino en Jeroen zitten al een poos met elkaar in het schuitje, vandaag in het waterkonijn. Een aan slag, de ander boeg. Ze kennen de bochtige Rotte inmiddels door en door, weten precies hoeveel halen tot de volgende knik in de rivier. Voor andere deelnemers op het water geldt een snelheidslimiet, zes kilometer per uur. Het waterkonijn kent wat dat betreft geen grenzen. Letten op je slagfrequentie en splittijd, en dan net een beetje in het rood.

Genoeg theorie. Het waterkonijn wordt te water gelaten. Met een paar rake klappen schieten Dino en Jeroen weg. Vrijheid. En toch afhankelijk van elkaar. En vandaag weer net even beter dan gisteren.

(Door Matthijs Timmers)

Lijnen met een roeipen

vanavond schrijf je lijnen met een roeipen
je mag gaan glijden met een zachte G kracht
weet van elkaar waar je de riem verwacht 
de streep die nalaat als je in balans bent

schuin van boven zie je de Boeg en de Slag
die de tekening van torens aan de stad laten
richting meren en plassen het beton verlaten
golvend water waar achteruit rechtdoor mag 

de kinderen kraaiend springend van een brug 
tussen sloepen en sups, het ritme in cadans
samen op zoek naar de beweging in balans 
deze Twee Zonder zien we altijd weer terug

Jeroen Naaktgeboren, juni 2026