
Roel werkte in het pretpark en switchte naar de RET (Van Ufo Restaurant tot trambestuurder)
Algemeen 380 keer gelezenRotterdam - Roel Kregting (42) werkte jarenlang in het pretpark van Hennie van der Most. Vanuit het Ufo Restaurant zag hij hoe een droom eindigde. Toen ook zijn vertrouwen knakte, solliciteerde Roel bij de RET. Nu rijdt hij als trambestuurder door Rotterdam. Het verhaal van een opmerkelijke carrièreswitch.
Door Emile van de Velde
Hoe kwam je in het pretpark?
“Ik had een horecaopleiding gedaan, in Wenen in een evenementenhotel gewerkt en in Rotterdam bij American Dream Café en bowlingbaan Dok99 in Hillegersberg. Ik kom uit Brabant, maar heb me eigenlijk altijd al Rotterdammer gevoeld. Daarom wilde ik hierheen. Ik woonde eerst in de Zuidpleinflat, later in de Poort van Zuid. Ik zag vanuit mijn raam hoe die Ufo werd opgebouwd. Daar wilde ik werken! Toen ze mensen zochten, heb ik meteen gereageerd en al de volgende dag zat ik op gesprek bij de vrouw van Hennie. In 2017 was dat.”
En? Hoe liep het restaurant?
“Ik vind het idee nog steeds top. Eten met een beleving, dat willen mensen graag. Maar het liep geen storm, het is vaak heel moeilijk geweest. Ik heb geprobeerd er verandering in te brengen, de sfeer aangepast, een andere vibe gecreëerd. Bingo’s, pubquizzen en live muziek-avonden georganiseerd. Maar Hennie kon soms van het ene op het andere moment iets anders willen. Moest er opeens stokbrood komen in plaats van breekbrood of zo.”
En ondertussen werd er aan een pretpark gebouwd.
“Zeker de eerste jaren waren er echt heel veel mensen aan het werk. En er is ook van alles gerealiseerd. Al zag je wel een groot contrast. Sommige attracties werden tot in detail afgemaakt, terwijl ernaast een braakliggend terrein bleef liggen.”
Wanneer ging je twijfelen of het pretpark ooit open zou gaan?
“De Ufo was natuurlijk al open. In 2024 draaiden we ons beste jaar. Maar zo tegen Pasen van 2025 besloot Hennie opeens dat het restaurant dicht moest. Hij wilde er toch weer een ander concept van maken. Dat vond ik wel raar ja, toen knakte er iets. We waren van Hennie wel gewend dat er elke keer weer een twist kon komen. Hennie is een hobbyist, een verzamelaar. Hij kon opeens weer met een nieuw idee komen. En ik denk dat hij niet gewend was om iets in een stad als Rotterdam te doen. Er zijn toch hele andere regels en eisen dan bij eerdere projecten van hem, in dorpen en zo. Hij luisterde ook naar niemand. Als er tegenspraak was, kon hij soms gewoon weglopen uit een gesprek. Het was altijd spannend, en dat zorgde ook wel dat mensen onder druk stonden. Dat er onzekerheid was.”
Lees verder onder de foto.
![]()
Roel Kregting werkte jarenlang in het Ufo Restaurant aan de Doklaan. Ondertussen veranderde Speelstad in Attractiepark Rotterdam en daarna in Rivoli Rotterdam. Maar nooit ging het pretpark open. Het pretpark heeft een nieuwe eigenaar (Wim Beelen) en een nieuwe naam: Spelen bij Beelen. Toekomstbeeld van Larendael
En toen ben je na gaan denken over je toekomst?
“Ja, in april 2025 heb ik bij de RET gesolliciteerd. Ik had besloten dat ik iets anders wilde dan in de horecawereld werken. Vanaf dat moment ben ik een opleiding gaan doen om trambestuurder te worden. Na de zomer ben ik aan de slag gegaan.”
Hoe bevalt het?
“Het is echt een prachtige baan! Net als in het verleden wilde ik graag onder de mensen werken. Eerst had ik 100 mensen in een restaurant, nu trek ik die mensen met een tram door de stad. Het contact is fijn, mensen die op je raam kloppen, een duimpje opsteken, vrolijk gedag zeggen. Ik lach de hele dag. Het is wel een moeilijke baan hoor, je moet echt altijd blijven opletten. Dat je niemand aanrijdt. Mensen op straat kijken niet om zich heen, zitten op hun telefoon. Ik rijd op alle lijnen, en het is een kunst om zo comfortabel mogelijk door de bochten te gaan. Maar ik heb nog geen enkele negatieve ervaring. En de RET is een groot bedrijf, daar weet je waar je aan toe bent. Bij Hennie wist je dat nooit, met al die openingsdata die hij noemde bijvoorbeeld.”
Spreek je hem nog weleens?
“Hij kwam pas in het ziekenhuis terecht. Toen heb ik hem meteen gebeld om sterkte te wensen. Het is ook niet niks allemaal hè, wat hij mee moet maken. Alles is nu gesloopt en weggehaald, de Ufo is gewoon tegen de grond gekwakt alsof het niks was. Dat doet echt wel pijn hoor.”















