
Actie vraagt aandacht voor verborgen dakloosheid onder vrouwen
Algemeen 150 keer gelezenRotterdam - Een dak boven je hoofd betekent niet vanzelfsprekend dat je ook een veilig thuis hebt. Tijdens de Week tegen Dakloosheid vraagt onder andere Stichting VIDA Rotterdam met de actie ‘Onveilig in huis is géén thuis’ aandacht voor vrouwen en kinderen die in een onveilige thuissituatie verblijven, maar niet zomaar kunnen vertrekken omdat veilige opvang of betaalbare woonruimte ontbreekt.
Volgens de stichting speelt dit probleem ook in Rotterdam. Vrouwen en kinderen kunnen op een adres ingeschreven staan en tegelijkertijd in een situatie leven waarin zij zich niet veilig voelen. Vertrekken is niet altijd een haalbare optie. Zo kan het ontbreken aan een eigen inkomen of betaalbare woonruimte en kunnen vrouwen financieel of praktisch afhankelijk zijn van hun partner.
In sommige situaties wordt die afhankelijkheid versterkt doordat een partner bijvoorbeeld inkomsten of identiteitsdocumenten beheert. Ook angst voor de gevolgen van het zoeken naar hulp kan een rol spelen. Moeders kunnen bijvoorbeeld bang zijn dat hulp vragen gevolgen heeft voor hun kinderen.
Dakloosheid is niet altijd zichtbaar
Dak- en thuisloosheid beperkt zich niet tot mensen die op straat slapen. Mensen kunnen tijdelijk bij familie, vrienden of kennissen verblijven, in een auto slapen of noodgedwongen steeds van verblijfplaats wisselen.
Vooral vrouwen zijn daardoor niet altijd zichtbaar binnen de groep dak- en thuisloze mensen. Zij zoeken volgens de initiatiefnemers vaker naar tijdelijke manieren om onderdak te vinden. Dat kan tegelijkertijd leiden tot nieuwe kwetsbare situaties, bijvoorbeeld wanneer iemand voor een slaapplek afhankelijk is van anderen. Voor vrouwen met kinderen kan die onzekerheid extra zwaar wegen. Zij moeten niet alleen voor zichzelf een veilige plek vinden, maar ook voor hun kinderen.
Tekort aan veilige woonruimte
Ook na het verlaten van een onveilige thuissituatie zijn de problemen niet altijd voorbij. Volgens de initiatiefnemers is er een tekort aan veilige opvangplekken en betaalbare woningen. Opvang biedt bovendien meestal slechts een tijdelijke oplossing. Daarom pleiten zij niet alleen voor voldoende opvang, maar ook voor structureel beschikbare en betaalbare woningen. Een eigen, veilige woonplek moet vrouwen de mogelijkheid geven om hun leven opnieuw op te bouwen.
‘Onveilig in huis is géén thuis’
Met de actie ‘Onveilig in huis is géén thuis’ vragen de initiatiefnemers aandacht van politiek, instanties en samenleving voor deze groep. Hun boodschap is om niet te wachten met hulp totdat vrouwen en kinderen daadwerkelijk op straat terechtkomen. Ook willen zij dat kritisch wordt gekeken naar het begrip ‘zelfredzaamheid’. Van mensen kan volgens hen moeilijk worden verwacht dat zij zelfstandig uit een onveilige situatie komen wanneer veilige en betaalbare alternatieven ontbreken.
De initiatiefnemers pleiten daarom voor toepassing van het Housing First-principe: eerst zorgen voor een veilige en stabiele woonplek en vervolgens passende ondersteuning bieden om iemand verder te helpen.















