Dichtregels op Rotterdamse vuilniswagens uitgeroepen tot Nederlands Immaterieel Erfgoed

Rotterdam - Wie in Rotterdam weleens op de voorbij rijdende vrachtwagens let, heeft het waarschijnlijk weleens gezien: op onze vrachtwagens staan dichtregels. Al sinds 1988. En dit jaar wordt dit bijzondere fenomeen bekroond. De dichtregels zijn namelijk uitgeroepen tot Nederlands Immaterieel Erfgoed. 

Het proces is simpel: op het moment dat de stadsreinigingsdienst van de Gemeente Rotterdam een seintje geeft dat er nieuwe vuilniswagens en veegmachines aankomen, gaat Poetry International aan de slag met het selecteren van mooie dichtregels.

In de loop van de jaren zijn er al honderden mooie regels verschenen op de Rotterdamse vuilniswagens. Sommige afkomstig van lokale en nationale dichters, maar soms zelfs ook van een internationale dichter. En dit jaar was er zelfs een primeur, want voor het eerst verscheen er een dichtregel in gebarentaal. Volgens Vuilniswagenschauffeur en dichter Paul Keijzer brengt het lezen van een beetje poëzie je tot rust. “We leven in een drukke wereld en als je dan een beetje poëzie leest, kom je tot rust.”

Het gedicht is een bericht

De enige dichtregel die elk jaar terugkeert op een van de vrachtwagens is die van Stadsdichter Jules Deelder, die in 1988 de eer kreeg om een dichtregel te schrijven. ‘Het gedicht is een bericht’. “Wat ik persoonlijk zo fantastisch vind aan Het gedicht is een bericht; het is geen luidruchtig statement, maar een stille, consistente aanwezigheid van poëzie in de stad”,  reageert Diana Chin-A-Fat, directeur van Poetry International. “De dichtregels nodigen uit tot kijken, lezen en denken en weten juist daardoor je aandacht te vangen. Bovendien maken we met het project zichtbaar wat ons als organisatie altijd zal blijven drijven: de liefde voor poëzie.”

Die liefde voor poëzie deelt ook Joan Nunnely, de Rotterdamse wethouder van Cultuur, samenleven en taal. “Je staat te wachten tot de vuilniswagen voorbij is en leest een zin die je de rest van de dag bijblijft. Dat vind ik de kracht van dit project: poëzie gewoon op straat. Onze reinigingsmedewerkers en Poetry International houden deze bijzondere traditie al bijna veertig jaar levend. Deze erkenning is ook een compliment aan hen.”