‘Een flat kan anoniem voelen, het is waardevol als je weet wie er naast je woont’

Rotterdam - Soms kun je jarenlang bij elkaar in een flat wonen, zonder elkaar te kennen. De Rotterdamse stichting Opzoomer Mee riep ruim tien jaar geleden het lief & leedpotje in het leven om buren dichter bij elkaar te brengen. “Met een lief & leedpotje kun je op een laagdrempelige manier iets voor je buren betekenen”, weet Herbert Visser uit eigen ervaring. “Het is waardevol als je weet wie er naast je woont. Mensen voelen zich gezien.”

Door Sanne van der Most

“Ik kom oorspronkelijk uit een klein dorp waar mensen elkaar kenden en op elkaar letten”, vertelt Rotterdammer Herbert Visser. “Inmiddels woon ik ruim 35 jaar in Rotterdam, maar de behoefte aan verbinding is nooit verdwenen. Een flat kan heel anoniem zijn, zeker in een grote stad. Je kunt jarenlang bij elkaar in het gebouw wonen en elkaar toch nauwelijks kennen. Bij Opzoomer Mee vroeg ik een lief & leedpotje aan. Daarmee doorbreek je de anonimiteit een beetje.”

Bewoners van de gemeente Rotterdam kunnen hun straat of flat bij Opzoomer Mee aanmelden als lief & leedstraat of -flat. De straat of flat ontvangt onder andere een geldpotje om kleine attenties te kopen voor de buren als dat nodig is. Bijvoorbeeld als iemand veel alleen is, net uit het ziekenhuis komt of een naaste heeft verloren. Of juist op vrolijke momenten zoals bij een geboorte, een nieuwe baan of het behalen van een diploma. Zo ontstaan warme, zorgzame straten.

Klein gebaar 

“In ons flatgebouw aan de Spangesekade doen we dat al jaren”, vertelt Herbert. “Ik doe het samen met mijn buurman Jair en achterbuurvrouw Marlies. Ons complex is behoorlijk groot en we wonen allemaal in een ander deel. We vullen elkaar goed aan doordat we allemaal uit onze eigen omgeving horen wanneer bijvoorbeeld iemand ernstig ziek is, een operatie heeft gehad of een dierbare heeft verloren. Daar doen we dan iets mee. Het gaat niet om grote bedragen of uitbundige cadeaus. Juist een klein gebaar kan veel betekenen: een bos bloemen, iets lekkers, een kaartje of een cadeautje voor een pasgeboren baby én voor de moeder. Mensen reageren vaak heel ontroerd op de cadeautjes en zeggen: wat lief dat je daaraan hebt gedacht.”

“Een goed voorbeeld van het effect van het lief & leedpotje vind ik het verhaal van een bewoner van wie de moeder in de winter overleed. Jair en ik wilden hem graag iets persoonlijks geven. We dachten aan een mooie geurkaars met een passende tekst erop. We hebben eerst in verschillende winkels gezocht, omdat we een heel specifieke kaars in gedachten hadden. Uiteindelijk vonden we bij de Action een prachtige kaars voor vijf euro. Zo kan het ook. Toen we die brachten, bleven we uiteindelijk zo’n twee uur bij hem zitten. We praatten over zijn moeder, over herinneringen en over verlies. Ik had zelf ook mijn ouders verloren, dus ik herkende veel van wat hij doormaakte. Het was een heel bijzonder en verbindend moment.”

‘Doe het samen’

Natuurlijk kost het wat tijd en aandacht om verbinding te creëren in een flat. “Het is ook belangrijk om niet alles alleen te doen. Jair en ik verdelen de taken gelukkig goed. En we hebben een Facebookgroep en een appgroep voor de flat waarin mensen ons tips geven voor de besteding van het potje. Als iemand een tip heeft, vraag ik soms of die persoon zelf een bloemetje of cadeautje wil kopen met geld uit het potje. Zo blijft het behapbaar.”

“Ik zou andere flatgebouwen en straten zeker aanraden om ook een lief & leedstraat of -flat te worden. Je hoeft het niet groots aan te pakken. Je hoeft niet voor iedereen alles op te lossen. Het gaat erom dat mensen zich met kleine gebaren gezien voelen, dat de buren elkaar net weer iets beter leren kennen en dat er meer gemeenschapsgevoel ontstaat.”

Kijk hier voor meer informatie.