Ode aan de vogels van Rotterdam: de meerkoet

Rotterdam - Ter gelegenheid van Dierendag op 4 oktober brengt fotograaf Eddy Meijs deze week elke dag een ode aan de Rotterdamse vogels die hem het afgelopen jaar tijdens zijn wandelingen door de natuur bijzonder hebben geraakt.

Door Eddy Meijs

Dag 3 – De meerkoet

Na de fuut en de gans is het de beurt aan de vogel die ik misschien wel het meest heb gezien. Ik kwam ze vrijwel overal tegen waar water is: in singels, sloten, plassen en vijvers, maar ook midden in de drukke stad. Met zijn zwarte verenkleed, witte snavel en opvallende witte bles lijkt de volwassen meerkoet op het eerste gezicht een wat eenvoudige verschijning. Totdat je hun gedrag bestudeert zodra de meerkoetenkuikens er zijn.

Lees verder onder de foto.

Foto: Eddy Meijs

Vandaag wil ik juist deze jongen in de schijnwerpers zetten. Waar hun ouders vrijwel volledig zwart zijn, dragen de jongen een donkere donsvacht met een felgekleurd kopje. Rood, oranje en geel lopen dwars door elkaar heen, en rond de kop zitten opvallende, bijna harige oranje sprietjes. Ook de snavel is knalrood gekleurd. Het levert een klein, punkachtig vogeltje op dat eruitziet alsof het rechtstreeks uit een tekenfilm is komen zwemmen. In de volksmond worden ze daarom ook wel punkies genoemd. 

Lees verder onder de foto.

Foto: Eddy Meijs

Waar de meeste jonge vogels camouflage gebruiken tegen roofdieren, vallen meerkoetkuikens juist op. Die felle kleuren zijn cruciaal voor de communicatie: onderzoek toont aan dat ouders de felst gekleurde (en dus gezondste) kuikens als eerste voeren. Al snel na het uitkomen zwemmen de jongen luid bedelend achter hun ouders aan voor waterplanten, slakken en visjes. Die eiwitten zijn hard nodig voor hun snelle groei. Al binnen een paar weken verdwijnen de felle kleuren en maakt de ‘punk-look’ plaats voor een ingetogen grijsbruin jeugdkleed, totdat ze uiteindelijk veranderen in de bekende zwarte vogel met de witte bles.

Lees verder onder de foto.

Foto: Eddy Meijs

Om hun nesten in de stadswijken te bouwen, slepen de meerkoeten alles mee wat ze op hun route tegenkomen. Die bouwwerken bestaan allang niet meer alleen uit takjes en riet, maar helaas ook heel vaak uit zwerfafval dat door mensen in het water is gegooid.