Raven en haar kinderen van 2 en 3 dreigen dakloos te raken: ‘We hebben al eerder in de auto geslapen, vreselijk eng’

Rotterdam - Raven van Ewijk staat met de rug tegen de muur. Als er niet snel iets verandert, staat de 27-jarige Rotterdamse in oktober op straat, samen met haar kinderen Otis en Emilio van 2 en 3. Dan is haar auto nog de enige plek om te slapen.

“We hebben al eerder in de auto geslapen”, vertelt Raven. “In december, ongeveer een maand. Dan parkeerde ik ergens buiten de stad, tussen de campers. De kinderen sliepen wel. Maar ik deed geen oog dicht, was constant alert, bij elk geluidje schrok ik. Het was vreselijk eng.”

Lombardijen

Vorig jaar kwam Raven terug naar Rotterdam. Ze is opgegroeid in Lombardijen, maar woonde de laatste vijf jaar in België. Tot het uitging met haar ex, de vader van de kinderen. “Hij kijkt niet naar ze om, wil alleen af en toe contact als het hem uitkomt. Maar financieel of met onderdak bijspringen, doet-ie niet.”

Voetballer

Er is ook niemand anders die hulp kan bieden. Vriendschappen zijn verwaterd tijdens de jaren in België. Met haar moeder is er geen contact meer. En toen de drie vorig jaar bij Ravens vader inwoonden, ging dat fout, er was ruzie en geweld. Ze werd eruit gezet. Er is nog wel een broertje. Hij voetbalt in de Engelse Premier League. “Ja, hij verdient aardig wat geld. En eerst leek het er ook op dat hij me wilde helpen. Maar hij is afgehaakt, is vooral met zichzelf bezig en heeft geen interesse in ons.”

Illegaal huren

Na het autoslapen in december was Raven zo wanhopig dat ze via via een woning huurde van onbekenden, illegaal, vlakbij Rotterdam-Zuid. Voor 1500 euro per maand. “Maar daar moet ik per 1 oktober uit. Ik ben al maanden iets aan het zoeken, sta overal ingeschreven en heb overal hulp gevraagd, ook bij de gemeente. Voor noodopvang vinden ze me te bemiddeld, ik heb een baan op de administratie van een recyclingbedrijf. Ik weet echt niet hoe het verder moet, ben mentaal kapot. Mijn werk en de kinderopvang zijn in IJsselmonde, maar eigenlijk maakt het me niet uit waar ik moet wonen. Ik zoek ook buiten Rotterdam. Als het maar niet weer die auto wordt...”