Marco Pastors wil niets weten van een Calimero-complex op Zuid: ‘Ik ben liever Wickie de Viking’

Rotterdam - Marco Pastors hoort het gemopper op Zuid heus wel. Mensen voelen zich achtergesteld. Soms zijn ze dat zelfs gewend. ‘Waarom kunnen we hier niet gewoon arm blijven met z’n allen’, vroeg iemand eens aan hem. Maar van dat Calimero-complex wil de directeur van het Nationaal Programma Rotterdam Zuid (NPRZ) niets weten: ‘Ik ben liever Wickie de Viking.’

Door Emile van de Velde

Wickie de Viking heeft nieuws voor kinderen van 0 tot 4 jaar begrijp ik.

“We horen al langer van bassischolen dat kinderen aan hun schooltijd beginnen met grote achterstanden. Dan moet je denken aan taalachterstanden. En hoe je omgaat met anderen. Soms zijn kinderen van vier jaar oud nog niet eens zindelijk en lopen ze slecht omdat ze te lang in een kinderwagen hebben gezeten. We vinden dat kinderen op veel jongere leeftijd aandacht moeten hebben. Dat kan door iedereen gratis kinderopvang aan te bieden. We hebben nu bedacht hoe we die kinderopvang gratis kunnen maken, want we denken dat dat kan. Als alle mensen die récht hebben op toeslagen en regelingen daar gebruik van zouden maken, dat je dan bijna evenveel geld bij elkaar hebt als nodig is voor gratis kinderopvang. Dat doen al die mensen nu niet, dus je zou kunnen zeggen dat er heel veel geld is dat niet gebruikt wordt. Met dat ongebruikte geld kan de kinderopvang gratis gemaakt worden. Daarover zijn we nu in gesprek met het Rijk. Het staat ook in het regeerakkoord hè, dat kinderopvang voor 96 procent gratis moet zijn. Nou, ik denk dat we die overige 4 procent ook wel voor elkaar kunnen krijgen.”

Gratis kinderopvang voor alle ouders in Rotterdam-Zuid zou toch een mooi succes zijn voor NPRZ. Marco Pastors is al twaalf jaar directeur en lijkt net zo’n lange adem als NPRZ zelf te hebben. Ook toen er vorig jaar een nieuwe regering werd gevormd, sprong hij niet op een voorbijkomende trein naar een andere baan. En dus gaat op 1 februari een contractverlenging voor nog eens vier jaar in. Het Nationaal Programma Rotterdam Zuid kreeg in 2012 twintig jaar de tijd om de bewoners van Rotterdam-Zuid op een welvaartsniveau te brengen dat normaal is in een grote Nederlandse stad.

Je blijft nog een tijdje dus.

“Wat mij betreft zijn komende vier jaar niet de laatste jaren dat ik hier directeur ben. We zijn namelijk nog helemaal niet waar we willen zijn. Dat is iets waar je naartoe werkt. Dan gebeurt er weer dit, dan weer dat. Het is nooit saai. Eigenlijk is het als een lange spannende film waarin je één van de hoofdrolspelers bent. En als hoofdrolspeler wil je natuurlijk wel graag meemaken hoe de film afloopt.”

Lees verder onder de foto.

Rotterdam-Zuid. Foto: Guido Pijper/Make ii Happen

Word je nog weleens herinnerd aan de uitspraak over LVB, dat 34 procent van de mensen op Zuid Licht Verstandelijk Beperkt is.

Pastors lacht cynisch: “Nee nooit. Het was gewoon een constatering, die cijfers zijn er gewoon. Veel dingen zijn echt te moeilijk voor mensen. Ik sprak pas iemand die bij een ziekenhuis werkt en die herkende mijn woorden, vertelde dat gewoon een simpele afspraak nakomen mensen vaak niet lukt. Brieven moeten echt eenvoudiger, medewerkers, hulpverleners, politieagenten, moeten hier allemaal echt rekening mee houden. En we moeten af van loketten, van situaties dat mensen ergens binnenlopen en door worden verwezen. Want dan zie je ze nooit meer terug. Ik denk dat we heel veel zaken met moderne technieken makkelijker kunnen maken. Dat je met artificial intelligence meldingen kunt krijgen, waarschuwingen over je afspraken, of uitgavenpatroon. Alsof er iemand naast je loopt. En ik denk ook dat we mensen heel erg kunnen helpen als regelingen en toeslagen automatisch geregeld worden. Dat je ze niet hoeft aan te vragen, maar je gewoon vanzelf krijgt waar je recht op hebt.”

Volgens de laatste cijfers is het lerarentekort niet nóg verder toegenomen.

“En dat tekort is in de wijken van Zuid nog altijd het hoogst. Het is echt een vraag voor onderwijzend Nederland hoe het personeel landelijk beter verdeeld kan worden. Al jaren geleden hebben wij geroepen dat leraren beter betaald moesten worden. Dat is nu gelukkig het geval, niet dat dat alleen door ons komt hoor. Wat ik zelf het fijne nieuws van de jaren met NPRZ vind, is dat alle kinderen in de focuswijken van Zuid tien uur extra les per week krijgen. Elk kind op Zuid krijgt dus extra onderwijs. In een tijd dat hier en daar geopperd wordt om op een vierdaagse schoolweek over te gaan (vanwege dat lerarentekort) is het een fijne bijvangst dat dat hier sowieso níét zal gebeuren.”

De plannen voor Cultuur&Campus (een grote cultuur- en onderwijsinstelling op Zuid) zijn voorlopig stilgezet. Voor de komst van technisch onderwijs van de TU Delft gloort wel hoop.

“Dat de TU Delft met een vestiging naar Rotterdam wil komen, is natuurlijk een cadeautje. En ik zou het te gek voor woorden vinden als dat niet op Zuid gaat gebeuren. Dat móet aan deze kant van de rivier, Er is ook een lobby voor M4H, maar dat is van mensen die vinden dat op de noordoever van Rotterdam de vooruitgang stopt. Wij vinden dat de Doklaan, met de haven er vlakbij, het ziekenhuis aan de andere kant van de tunnel, de beste plek. En helemaal met Cultuur&Campus ernaast. Dat die is uitgesteld is een tegenvaller. Aan mij de taak om te blijven vragen hoe lang dat uitstel duurt. Om te zorgen dat het niet vergeten wordt en in een bureaulade verdwijnt.”

Is het lastig om te accepteren dat initiatieven op Zuid bij tegenvallers als eerste geschrapt worden?

“Je ziet nog steeds dat mensen het moeilijk vinden om de rivier over te steken. Bang zijn dat het op Zuid zo eng is. Dat is natuurlijk helemaal niet zo, het is nog steeds gewoon Nederland hoor. Vaak zijn mensen verbaasd als ze voor het eerst hier zijn. Dat we zoveel groen hebben, dat de straten zo ruim opgezet zijn. Op de noordoever heb je het kunstwerk ‘Alles van waarde is weerloos’, hier aan de Lange Hilleweg is daarvan gemaakt ‘Van alles is weer waardeloos’. Degene die daar subsidie voor heeft gegeven, mogen ze van mij de stad uitjagen. Ik snap dat mensen mopperen, maar met een Calimero-complex heb ik niets. Ik ben liever Wickie de Viking, die met plannetjes komt. Het is niet makkelijk. Mensen zijn ook gewend aan hoe het is op Zuid. ‘Kunnen we niet gewoon met z’n allen arm blijven’, vroeg iemand me pas. Nou, wij leggen die lat graag wat hoger. Je moet hier kunnen leven zoals dat gemiddeld normaal is in elke grote stad van Nederland.”

NPRZ

Het Nationaal Programma Rotterdam Zuid is in 2012 in het leven geroepen en richt zich op school, werk, wonen, veiligheid en thuisbasis voor mensen in de wijken van Charlois, Feijenoord en IJsselmonde. NPRZ heeft een looptijd van 20 jaar. Bij de start was het programma uniek in Nederland, tegenwoordig worden delen van de Rotterdamse aanpak ook in tal van andere kwetsbare wijken in het land gebruikt.