Altijd beet op de beste zeevisstek van de stad

Rotterdam - Jeroen Naaktgeboren is dichter en Matthijs Timmers journalist. Tweewekelijks beschouwen zij wat ons beweegt in Rotterdam. Deze keer: misschien wel de allerbeste zeevisstek van de stad.

Het uiterste puntje van de Waalhaven is bij uitstek een plek om je hengel uit te gooien naar een tong. Het is het meest stedelijke plekje waar je kunt zeevissen, waar het zout van de zee, zo’n 25 kilometer landinwaarts, het zoete rivierwater ontmoet, en daarmee een grote variëteit aan vis lonkt.

Vissstek Sluisjesdijk is een begrip voor visminnend Rotterdam. En ver daarbuiten.

Zo toog Bernard uit Maastricht vorig jaar zomer helemaal naar deze befaamde stek om een grote vis te vangen. Hij had zich goed voorbereid en voor zestig euro aan aas ingekocht. Hij had ook vier joekels van hengels meegenomen.

Toch was dat alles geen garantie voor succes. Hij zat er vanaf 11.00 uur in de ochtend tot net voor middernacht; slechts twee kleine tongetjes wilden bijten. Gelukkig had hij genoeg gezellige praatjes, met onder andere een visser uit Tiel. Bernard schreef er een beknopt verslag over en plaatste dat op zeevisland.com, dé zoute website voor zeevissers.

Visser Bernard wenst zijn collega-vissers meer geluk. En of de mensen elkaar op een vriendelijke manier willen aansporen om hun afval netjes mee te nemen.

Vandaag is de lucht staalblauw, de wind en temperatuur aangenaam voor ‘slechts’ een wollen schipperstrui en het uitzicht vertrouwd maritiem. De kade is vooral bemand, maar zeker niet overvol. Of er een vette tong hapt, misschien een paling of een scharretje, weten de vissers nog niet. De lijnen staan in ieder geval strak en de stoeltjes uitgeklapt.

En mocht de vis niet happig bijten; achter het stenen straatmeubilair, waar de schaduw de koelboxen lekker fris houdt, alsmede de goudgele inhoud, heb je praktisch altijd beet.

(Door Matthijs Timmers)

Tegen de schubben

Wanneer je zomaar uitgooit is het een plek
waar je geluk aan een haak kunt vangen
In een groep in positie heet het een stek
kun je voorbedacht de vangst verlangen

In een hengelhoek van veertig graden
staren de stokken naar de monding
Alleen met Latijn kun je de vis raden
in een taal die aan het draadje hing

Boven de golven klotsen de schepen
tegen schubben en tegen de stroom
Aan onze Sluisjesdijk wordt begrepen
hoe een stad aan brede kades woont

Jeroen Naaktgeboren- november 2024