‘Nergens in de binnenstad wordt het mooie verhaal van de herbouwde stad verteld’

Rotterdam - We kregen een ingezonden stuk binnen van Eveline van Wanrooij. Eveline is stadsgids in Rotterdam en maakt zich grote zorgen over het verdwijnen van het Rotterdam Tourist Information Centre uit het Schielandshuis. ‘Nergens in de binnenstad wordt het mooie verhaal van de herbouwde stad verteld.’

Door Eveline van Wanrooij

‘Een paar weken geleden appte een collega dat het Rotterdam Tourist Information Centre wordt wegbezuinigd. De verwoeste stad die uit haar as herrees en tegenwoordig architectuurprijzen binnensleept, heeft over een poosje geen VVV meer. Ouderen, cruisepassagiers, digibeten, scholieren; er kwamen vorig jaar meer dan 60.000 mensen naar de interessante Rotterdam Experience in het Schielandshuis. Zij mogen het zelf uitzoeken vanaf januari. Letterlijk. 

Immers, stadspromotor Rotterdam Partners moet bezuinigen. Zij gaan hun vizier richten op conventions en expats, niet langer op toerisme. Want, zo zegt directeur Wilbert Lek “de behoefte aan fysieke informatiepunten neemt af”. Dat weet iedereen; tegenwoordig gaat veel online. Veel, maar niet álles. Er zullen de komende jaren nog steeds mensen naar Rotterdam komen die behoefte hebben aan een plekje waar Gemeente Rotterdam haar deuren heeft geopend en zichzelf presenteert. Die mensen krijgen nu een loket op CS. 

Tegelijkertijd kon het Fotomuseum wel een nieuw pand gebruiken. Miljardairsfamilie Van der Vorm schonk ze 38 miljoen en zorgde ervoor dat ze een monumentaal pand konden kopen. En dat alles was binnen een maand geregeld. En dan het Boijmansdebacle; de Van der Vormpjes wilden 40 van de 223 miljoen euro bijdragen maar daar werd door het Boijmans vriendelijk voor bedankt. Rotterdamse burgers gaan nu bijvoorbeeld betalen voor een tunnel onder het Museumpark om schilderijen te vervoeren van het naastgelegen Depot. Op het Stadhuis lijken ze vatbaar te zijn voor de “noodkreet” van Sjarel Ex dat de ‘bruikleenpositie onder druk staat omdat de schilderijen nu dezelfde ingang hebben als de kratten bier’. Voor een paar schilderijen wordt misschien 27 miljoen vrijgemaakt, onze bezoekers zoeken het maar uit. 

Nergens in de binnenstad wordt het mooie verhaal van de herbouwde stad verteld. Immers, ook stadsmuseum Museum Rotterdam is al jaren weg. Ik had het nooit verwacht maar ook Rotterdam lijkt vooral interesse te hebben in de zelfredzame, hoogopgeleide middenklasse. Zowel qua bewoners maar dus ook qua bezoekers. Gastvrijheid is meer dan alleen een toeristische app ontwikkelen en expats pamperen. Het gesponsorde Haveninfocentrum aan de Schiedamse Vest is géén vervanger en ook een loket en een ‘infobike’ voldoen niet. 

Het RTI is het enige onderdeel van Rotterdam Partners waar ik contact mee heb. Je moet als stadsgids rond de duizend euro neerleggen om partner te zijn; om kans te maken op opdrachten en om uitgenodigd te worden op netwerkgelegenheden. Tussen 1999 en 2002 heb ik wel intensief samenwerkt met hun voorloper, Rotterdam Marketing, toen nog onder de bezielende leiding van Ton Wesselink. In het Culturele Hoofdstadjaar 2001 mocht ik zelfs alle buitenlandse pers begeleiden en was daardoor automatisch partner. De goede band bleef en in 2017 mocht ik zelfs samen met Burgemeester Aboutaleb het RTI openen. Zes jaar later is het alweer voorbij en gaan alle investeringen verloren… 

In een gemiddeld hoogseizoen stap ik met een paar honderd man per week binnen. De reacties van mijn gasten op de sluiting waren geschokt, het RTI is een geliefde stop tijdens mijn tour. Toen ik eind 2017 de Tinnen Ananas voor ‘Meest Gastvrije Rotterdammer’ won, kreeg ik door de pers geregeld de vraag wat ik zelf de meest gastvrije plek van Rotterdam vond. Mijn antwoord was steevast: het RTI. De meeste opnames werden dan ook daar gemaakt. Het sluiten van het RTI zal voor mijn portemonnee geen gevolgen hebben, aangezien ik geen partner ben. Mijn ‘noodkreet’ gaat over het buitensluiten van mensen die zich niet kunnen redden met internet en het niet bieden van een fysieke ruimte aan de bezoekers van de stad. Het is dat Rotterdam een tragische betekenis kent van de term ‘Stad Zonder Hart’, anders was dit goed aan de orde geweest. 

In het kader ‘wat je niet vraagt, krijg je ook niet’: Kan er een gemeentelijk potje opengetrokken worden voor een nieuw VVV met datzelfde toffe team en manager met alle interactieve en educatieve dingen die er nu ook zijn en met het gezellige winkeltje met de Rotterdamse producten. Naast Donner of onder het Atlantahotel? En nu ik toch bezig ben: graag met een gedeelte voor doven en blinden, zodat écht iedereen van Rotterdam kan komen genieten. Of is er een miljardairsfamilie met hart voor Rotterdam in de zaal?’

Lees hier meer over de dreigende sluiting van het Rotterdam Tourist Information Centre waardoor het Schielandshuis opnieuw leeg komt te staan.