Rotterdam van 19TOEN in beeld: Armoede in de Thoolenstraat
Algemeen 6.115 keer gelezenRotterdam - De geschiedenis van Rotterdam in de twintigste eeuw (19TOEN) is uiteraard niet exact in 1900 bij de eeuwwisseling begonnen. In deze rubriek laten we wekelijks een beeld van Rotterdam uit de vervlogen jaren van de 20e eeuw de revue passeren. Aflevering 51.
Bestond aan het begin van de negentiende eeuw veel armoede, met de industriële revolutie nam deze in de loop van de 19e eeuw nog schrijnender vormen aan. Door de komst van de fabrieken vond er een trek plaats van het platteland naar de steden, ook in Rotterdam en omgeving. Daar verwachtte men wat het platteland niet kon bieden, vast werk. In de steden vonden de arbeiders vochtige (kelder)woningen in bedompte steegjes om te wonen of huizen met slechts een vertrek of twee vertrekken waar de vaak grote gezinnen hun schamele onderkomen vonden.
Zoals in de sloppenwijk aan de Thoolenstraat in de buurt van de Goudsesingel. Dit nog geen 3 meter brede straatje heet naar Johannes Thoolen. Hij kreeg in 1826 vergunning het door hem gekochte oude Diaconie- of Lidmatenhuis af te breken. Het complex lag lag tussen de Bredestraat en de Vest. Ook een ernaast staand huis ging tegen de vlakte. Op het vrijgekomen terrein legde hij een straat aan, waaraan hij 45 huisjes liet bouwen. Op zijn verzoek ontving de straat zijn naam. De straat liep van de Bredestraat naar de Goudsesingel. In juni 1942 werd de naam ingetrokken.
De kamer in een benedenwoning aan de Thoolenstraat, circa 1913, de enige woonruimte waar een heel gezin moest leven. Foto: A. Schaller
Zie voor aflevering 50:
