Ben en Ineke hebben al 31.000 zwerfkatten van straat gehaald

Rotterdam - Sander de Kramer brengt op deze plek een eerbetoon aan de goeddoeners in Rotterdam, mensen die de stad kleur geven, die de wereld mooier maken. Dit keer: Ben en Ineke van Stichting Zwerfkatten Rijnmond.

Rotterdam heeft een poezenprobleem. In onze stad leven duizenden straatkatten die, als ze ongebreideld blijven doorfokken, een serieus gevaar kunnen worden voor onze gezondheid. Maar gelukkig zijn daar Ben en Ineke van Stichting Zwerfkatten Rijnmond. Deze supervrijwilligers zijn zeven dagen per week in touw om de wilde staartmanzen te vangen en te steriliseren of castreren. Daarnaast zorgen ze ervoor dat ze een fijn thuis krijgen. ‘We hebben al meer dan 31.000 zwerfkatten van straat gehaald. Kun je het je voorstellen wat er was gebeurd als die allemaal kittens hadden gekregen?!’

Ben en Ineke zijn helemaal verzot op katten. Al meer dan twintig jaar vangen ze dakloze diertjes op en zorgen ze ervoor dat zij zich niet verder vermenigvuldigen. ‘Rotterdam loopt voorop als het gaat om straatkatten,’ weet Ineke. ‘Het zijn er tienduizenden. Als we die niet vangen en helpen, worden we als mensen binnen de kortste keren de zee in gedreven.’

Het stel neemt de taak als kattenvangers zeer serieus. ‘Je zou het misschien niet verwachten, maar katten kunnen levensgevaarlijk zijn,’ legt Ben uit. ‘Zo dragen sommige zwervertjes de beruchte kattenkrabziekte bij zich. Als je door zo’n beestje wordt gekrabd of gebeten, kun je daar zelfs aan overlijden. Ik ben ooit tijdens een reddingsactie te grazen genomen door een zwerfkitten. Korte tijd later werd ik doodziek. Ik trilde van de hoge koorts. Gelukkig waren we er op tijd bij en kan ik het navertellen.’

Ben en Ineke strooien met anekdotes. Een mooi verhaal is dat van de Esso-fabriek in de Europoort. Ben: ‘Er zaten daar wel honderd wilde poezen en katers bij elkaar. We wisten niet wat we zagen. Die beestjes zaten daar heerlijk op de warme buizen. Aanvankelijk verbood de directie van Esso ons om iets voor die dieren te doen. Maar toen we uitlegden dat er door de incest al snel honderden zwakke, zieke katten zouden bijkomen, snapten ze ons. Uiteindelijk heeft Esso de sterilisaties en castraties gesponsord.’

Geduld is een schone zaak. Dat geldt zeker voor Ben en Ineke. ‘Soms moeten we urenlang of zelfs een hele dag wachten totdat een zwerfkat eindelijk in de val loopt. Het lijkt wel of deze dieren een zesde zintuig hebben. Dan dartelen ze al dagen vrolijk bij iemand in de tuin, maar zodra wij een val opzetten, voelen ze dat er iets niet klopt. Dan laten ze opeens hun snuit niet meer zien. Pas als ze écht barsten van de honger, kruipen ze de kooi met lokaas in.’

Sander de Kramer