Miranda staat al 25 jaar achter de bar bij TC Schiebroek: ‘Bij de club ben ik thuis’

Rotterdam - Miranda van der Molen is in 25 jaar vergroeid geraakt met TC Schiebroek. Als ze daar in het clubhuis achter de bar staat, is ze thuis. Haar man Don werkt in de keuken, dochter Britney tennist er. En een groot deel van haar vriendenkring heeft ze bij de club leren kennen.

Binnenkort wordt Miranda in het zonnetje gezet op de club. “Ik krijg een eigen feestje omdat ik 25 jaar in dienst ben, in het tweede weekend van oktober. En het mag helemaal míjn feestje zijn, op de manier zoals ik het wil. Dus met Nederlandse muziek, Tino Martin, Mart Hoogkamer.”

Eigenlijk voetbalgezin

Hoe ze nou precies achter de bar van de tennisvereniging aan de Melanchtonweg terechtkwam, weet Miranda niet eens meer. “Ik werd via via gevraagd of ik zoiets niet leuk vond. Nou, ik zat toen toch maar de hele dag thuis met een baby, dus dat wilde ik wel. Britney was zes weken oud. Ze mocht mee. En is hier opgegroeid. Eigenlijk waren we meer een voetbalgezin. Mijn zoons voetbalden. Ik draaide weleens een bardienstje op de voetbalclub, maar dat was toch een stuk minder leuk dan bij TC Schiebroek. Dus zo rolde ik erin. En ik ben altijd blijven hangen.”

Lees verder onder de foto.

Miranda en haar collega Nancy.

Brand

Nu kan Miranda zich geen leven zonder TC Schiebroek meer voorstellen. “Ik ben hier thuis, zo simpel is het. Ik krijg er wel voor betaald, maar doe er van alles bij, met heel veel plezier. Ik heb één keer een dip gehad, toen de mensen die me aan hadden genomen weggingen. En in 2019 hadden we brand, zaten we zonder clubhuis. Buiten hadden we dixies neergezet voor de tennissers, die maakte ik dan schoon. Vlak daarna kwam corona en moesten we dicht. Dat was ook geen leuke tijd. Maar juist omdat ik met mijn collega Nancy alles na die brand opnieuw mocht inrichten, is het nóg meer als thuis gaan voelen.”

Verdriet delen

Miranda: “We hebben 1145 leden en een wachtlijst waar 235 mensen op staan. Ik ken vrijwel alle leden. Heb hier heel veel vrienden leren kennen die ik ook gewoon privé zie. Ik ken mensen die hier als student binnenkwamen en nu getrouwd zijn met kinderen, die hier nu ook tennissen. Juist het sociale aspect is belangrijk bij een vereniging. Je deelt alles met elkaar. Als iemand thuis ellende heeft, kan-ie het hier even vergeten. Of er juist over praten. We hebben een paar jaar geleden meegemaakt dat één van onze leden zelfmoord pleegde. Zijn foto staat hier in het clubhuis, we zijn samen naar de uitvaart geweest, hebben elkaar steun geboden, een rouwtafel neergezet. Dan voel je echt de kracht van zo’n club, een plek waar je ook verdriet kunt delen.”

Lees verder onder de foto.

Miranda met clubvoorzitter Suzanne van der Velden.

Biertjes tappen

En een plek waar je met elkaar plezier kunt hebben. En na het tennis even een biertje kunt drinken. “Ik tap de biertjes, koffiezetten vond ik te saai, dat duurt zo lang. Mijn man zorgt voor de hapjes en de maaltijden. En het is echt regelmatig heel gezellig. Twee keer per jaar hebben we een groot feest. En we hebben een keer de sporthal hier in de buurt afgehuurd, kwam DI-RECT optreden. Maar het is elke week gezellig hoor. Op zaterdag wordt het altijd laat, vrijdag vaak ook. Dan gaat de muziek harder en is het feest. De tijd dat de bardame dan op de bar danste is wel geweest hoor ha ha. Hoewel: op mijn feestje in oktober doe ik dat weer. Beloofd.”