Stroopwafel Wim Kerkhof bezocht ruim 210 landen

Rotterdam - Sander de Kramer brengt op deze plek een eerbetoon aan de goeddoeners in Rotterdam, mensen die de stad kleur geven, die de wereld mooier maken. Deze keer: Wim Kerkhof.

Wim Kerkhof is bekend als zanger van de Amazing Stroopwafels. In zijn vrije tijd is hij wereldreiziger. Wim bezocht in z’n leven al ruim 210 landen. Van Argentinië tot Transnistrië. ‘Als kleuter voelde ik al de drang om erop uit te gaan.’

Het leven van Wim Kerkhof is één groot avontuur. De ‘stroopwafels’ staan bekend als ‘de bekendste en vrolijkste straatmuzikanten’. Ze treden overal op en Oude Maasweg staat steevast hoog in de Top 2000. Maar zodra Wim een gaatje in z’n agenda heeft, reist hij de wereld over. ‘Ik ben geboren met een drang om te ontdekken. Als 4-jarige ukkepuk liep ik weg van huis om te kijken hoe het in bijvoorbeeld Schiedam was. Mijn reislust is uit nieuwsgierigheid ontstaan. Hoe zou de volgende straat eruitzien? Later ben ik hetzelfde in de wereld gaan doen. Dan was ik bijvoorbeeld in Guinee en dan dacht ik: ‘Dit is mooi. Maar hoe zou buurland Sierra Leone er uitzien? Zo heb ik de hele wereld afgestruind. Of er een plek is dat ik in mijn leven écht nog eens zou willen aantikken? Jazeker. Dat is een eilandje vlakbij Antarctica. Het heet Peter 1. Het is bijna onmogelijk om te bereiken, omdat er bijna het hele jaar pakijs overheen ligt. Er zijn meer mensen op de maan geweest dan op Peter 1. Dus dat is wel een droom natuurlijk. Ik moet alleen nog de juiste boot vinden die me ernaar toe brengt.’

Als ik hem vraag welke avonturen hem zijn bijgebleven, krabbelt Wim zich even op de kruin. Dan: ‘Tussen Moldavië en Oekraïne ligt een piepklein staatje. Transnistrië heet het. Het land is internationaal niet erkend, dus eigenlijk bestaat het helemaal niet. Maar ze hebben wel hun eigen Transnistrische roebel. Ik moest bij de grens geld betalen en ook toen ik er weer uit ging.’

‘In Oezbekistan zat ik in een heel groot oud Sovjet-hotel,’ gaat Wim in één adem door. ‘Mijn kamer was op de elfde en bovenste verdieping. Elke keer als ik de lift pakte, stond-ie op de elfde. Eerst vond ik het heel toevallig. Maar ik kwam er al snel achter dat ik in heel het hotel de enige gast was...’

Natuurlijk maakt Wim ook weleens gekke dingen mee. ‘Zo ben ik eens in de gevangenis beland, omdat ik een bepaalde stempel niet had. Ik ben eens financieel uitgekleed door een corrupte douanier. En ik heb ook echt weleens een lekke band gehad. Maar ik ben een voorzichtige reiziger. Ik wil dingen zien. Ik maak geen foto’s, maar ik kies ervoor om echt de momenten te beleven. Maar ik ben nooit op zoek naar rare avonturen. Ik zal in Liberia niet dronken een kroeg uit komen waggelen. Dat is vragen om problemen.’