De vriendelijke handballers van Roda ‘71 gooien snoeihard

Rotterdam - Dichter Jeroen Naaktgeboren en journalist Matthijs Timmers gaan op zoek naar wat Rotterdammers beweegt. Zoals Sander en John, en al die andere vriendelijke mensen van handbalclub Roda ‘71.

Ontspannen wandelt Sander deze aangename voorjaarsavond de kantine van handbalvereniging Roda ‘71 binnen. Zijn rugtas vol trainingsspullen laat hij relaxed langs zijn arm op een van de kantinetafeltjes landen. Alsof hij na een dag werken thuiskomt. Dat is ook wel een beetje het geval. Sander loopt hier al van jongs af aan rond, ooit door een oom naar het handballen meegenomen en sindsdien verkocht. Daarbij draagt het interieur, dat al decennia meegaat en daardoor een ietwat gedateerde maar zeker geen onverzorgde indruk achterlaat, bij aan het huiselijke en vertrouwde gevoel.
Sander geeft straks training aan het oudste meisjesteam. Hij speelt daarnaast nog zelf in heren één. En combineert dat met het voorzitterschap. En o zo vriendelijk, die Sander.

John, trainer van het eerste damesteam, is óók al zo aardig, met een ondeugende lach die standaard zijn gezicht opvrolijkt. John heeft minder jaren bij Roda ‘71 op de teller; hij is hier, na een nomadenleven langs handbalclubs in de regio en een halve eeuw ervaring, vorig jaar neergestreken als hoofdcoach. Maar hij lijkt zich hier net zo thuis te voelen als voorzitter/speler/trainer Sander.

John sjouwt een enorme speakerbox vol opzwepende muziek zijn helft van het geasfalteerde speelveld op. “Altijd, voor de sfeer.” Hij strooit met wat grapjes richting de sporters. Ondertussen betreedt Sander met de meisjes de andere helft van het veld.

De zakkende avondzon weerkaatst op de ramen van de naastgelegen galerijflat en zorgt zo voor wat extra veldverlichting. Wat een aangename avond.

Dan beginnen de meiden en de dames de doeltjes onder vuur te nemen met hun handbalballen. Vanachter de cirkel lanceren de meiden zichzelf en laten hun ballen achter elkaar met hoge snelheid het net in zwiepen. Geregeld spat er eentje uiteen op de doelkaders, en laat het aluminium galmen tussen de bebouwing. En nog één, en nog één. Want hoe vriendelijk iedereen hier ook is bij Roda ‘71; dit is óók handbal: snoeihard!

In een stootoffensief

Er zit meer dan een vriend in vriendelijk
Daar kun je ook iemand een blok zetten
Vervolgens samen op een overtal letten
Want in de cirkel zijn wij allemaal gelijk

Vriendelijk is niet hetzelfde als altijd lief
Het is soms buitenom kruisen met een bal
Die straks via lat of paal uiteenspatten zal
Gedreven tot sprong in een stoofoffensief

De schijnwissel sleept met een cirkelspeler
Langs een sympathiek gebogen buitenlijn
Je bevoelt het voorrecht van handbal te zijn
& kleeft vast aan het schot van de uitdeler

Jeroen Naaktgeboren, april 2026