Mick Burgwal vangt mannentranen: stoere Rotterdammers mogen namelijk ook een traantje laten

Rotterdam - Mick Burgwal (25) vangt mannentranen. En dat is nodig vindt hij. Het moest maar eens afgelopen zijn met het credo dat mannen niet mogen huilen of zich kwetsbaar opstellen. Ook stoere Rotterdammers hebben recht om – al dan niet anoniem - een traantje te laten. Mick (25) heeft daartoe twee tranenvangers gebouwd, waarmee hij volgende week dinsdag hoopt af te studeren aan de kunstacademie Willem de Kooning. 

Eén van de tranenvangers staat op dit moment in café Sherlock’s Place naast de Laurenskerk. Met een druk op de opnameknop kunnen mannen daar vertellen wat hen heeft beroerd, waar ze mee hebben gezeten, of hun steun betuigen aan andere mannen. De andere, een draagbare versie, hangt om de nek van Mick waarmee hij door de Rotterdamse straten gaat om mannen de mogelijkheid te bieden er hun verhaal in kwijt te kunnen.

Echt nodig

Mick: “Met het prototype ben ik langs bruine kroegen op Zuid gegaan. Daar bleek dat mannen het vaak al moeilijk genoeg vinden om te praten over vervelende levenssituaties of wat hun ontroert. Ze lieten me zien dat dit echt nodig was,” lacht hij. “Sterk zijn is juist kunnen wat moeilijk is.” Gisteren liep hij met zijn apparaat langs het Centraal Station en door de Witte de Withstraat en nam er prachtige gesprekken op.

Mick: “Bagatelliseer je problemen nou eens niet, mannen! Help jezelf en een ander door hetgeen wat jou verdriet geeft of gaf, even te luchten. Al voelt het voor jou misschien nog zo klein of als iets onbenulligs. Zo kan jij het ergens kwijt en voelt een andere man zich ook niet alleen of ongehoord en help je mee het taboe dat mannen geen verdriet mogen tonen te doorbreken.” Zo kunnen mannen elkaar inspireren of zelf geïnspireerd raken.

Podcast

Mick probeert zich te focussen op het vangen van verhalen van alledaagse problemen in het leven zoals het verlies van een dierbare, angsten, seksualiteit, stress, schaamte en meer. Dat levert soms mooie en ontroerende verhalen op. Deze verhalen worden gebundeld in een podcast die straks te vinden is op de website Verman.me. Daar vind je op de kaart van Rotterdam waar de verhalen van de mannen zich hebben afgespeeld of waar deze zijn opgetekend.

“Op de academie leer ik sociale maatschappelijke veranderingen teweeg te brengen. Daar kun je beter maar klein mee beginnen. Daarnaast geloof ik niet dat mannen altijd maar sterk moeten zijn. Ik geloof juist in mannen die durven zeggen als ze het even niet weten of als het niet goed gaat met ze. Mijn doel is dan ze te laten weten: We zien je, we horen je en jouw emotie mag er gewoon zijn.”

De tranenvanger. Foto: pr