Een jaar later is er bij driekwart van de Rotterdammers met schimmel in huis nog niets veranderd...

Rotterdam - Hónderden klachten kwamen er begin vorig jaar binnen toen Leefbaar Rotterdam een schimmelmeldpunt opende. Zo’n 550 Rotterdammers lieten weten dat ze wonen met schimmel in hun huis. Een jaar later is al die mensen gevraagd hoe het nu gaat. En wat bleek: bij liefst 77 procent is er nog steeds niets veranderd...

Op tweede paasdag was het Rotterdamse gemeenteraadslid Vanessa Bruin in Berkel. Op bezoek bij Francesca Romijn. Begin april vorig jaar woonde Francesca nog in Spangen. In een horrorhuis, zoals ze het zelf noemde. Vol met schimmel. Na een bezoek aan Francesca op het P.C. Hooftplein en publicatie op dehavenloods.nl hing haar huisbaas Woonstad meteen aan de telefoon. Dat ging opgelost worden. En inderdaad. Francesca kreeg met hulp van Woonstad een prima nieuw huis.

Maar deze goede afloop blijkt een uitzondering.

“Met Woonstad heb ik prima contact”, vertelt Bruin. “Zij proberen echt wel iets te doen als ik met een adres aankom waar mensen last hebben van schimmel. Maar helaas geldt dat niet voor alle corporaties. Er zijn er die de klachten domweg blijven negeren.”

Het hele trapgat zag zwart...

Bruin kwam ruim een jaar geleden met het Meldpunt Schimmel en Achterstallig Onderhoud. Zo’n soort meldpunt was er ook al van de gemeente zelf, maar dat wisten Rotterdammers blijkbaar niet te vinden. Bij het nieuwe meldpunt was het wel raak: er reageerden ongeveer 550 mensen. En Bruin werd het gezicht van de Rotterdamse strijd tegen schimmel en achterstallig onderhoud. “Eigenlijk best toevallig, privé heb ik dit soort ellende gelukkig nooit gehad. Anderhalf jaar geleden werd ik benaderd door een bode hier op het stadhuis. Hij woonde aan de Putsebocht en vroeg of ik eens bij hem thuis wilde komen kijken. Het hele trapgat zag zwart...”

Lees verder onder de foto.

José uit Schiebroek heeft al bijna vier jaar niet in haar huis kunnen douchen door een lekkende rioolleiding boven haar douche...

Iedereen heeft gezondheidsklachten

Het bleek een topje van de ijsberg. Ook nu er honderden mensen hebben geklaagd, zullen er nog vele duizenden zijn die níét klagen. “Vaak hebben mensen geen keuze. Ze willen geen ruzie met de huisbaas, kunnen nergens anders heen. En iedereen heeft gezondheidsklachten. Zonder uitzondering, alle mensen waar ik ben geweest. Verstopte neuzen, wallen onder de ogen, geestelijke klachten, onzekerheid ook. Mensen raken in een isolement, durven geen bezoek meer te ontvangen, kleinkinderen mogen niet meer komen logeren.”

Vier jaar niet gedoucht

De voorbeelden komen uit de hele stad. Van Nesselande tot Lombardijen en van Tussendijken tot Schiebroek. Van José die al vier jaar (!) niet heeft gedoucht tot Maaike met schimmel in haar slaapkamer. En van de Zuidpleinflat waar bewoners na een mail van de huisbaas niet meer durven te klagen tot het huis van Louise waar het prachtig schoon lijkt, totdat je je vinger op de verteerde kitrand legt...

Lees verder onder de foto.

De berging naast de slaapkamer van Maaike in Tussendijken...

Huizen intensiever gebruikt

Veel woningen in grote delen van de stad zijn ongeveer even oud. En sinds corona zijn meer mensen vaker thuis. Huizen worden dus intensiever gebruikt. Het zóúden oorzaken kunnen zijn voor de gigantische hoeveelheden schimmel in de stad. Maar dat er een jaar na de klachten bij driekwart van de mensen niets is veranderd, maakt Bruin boos.

Veel klachten over woningcorporaties

Want er is iets vreemds aan de hand. “Toen we begonnen, dachten we eigenlijk dat de klachten zouden komen van mensen die particulier huren, bij huisjesmelkers en zo. Maar van de melders huurt 80,5 procent de woning van een woningcorporatie. En 71 procent heeft al meer dan drie jaar problemen. De helft van de mensen geeft bovendien aan al meer dan elf keer contact te hebben opgenomen met de verhuurder, vaak tot wel tientallen keren aan toe.”

Francesca stráált weer

En een jaar later heeft ook alle politieke - en media-aandacht dus maar weinig geholpen. Vanessa Bruin houdt contact met veel melders, maar slechts zelden staat er iemand als Francesca op haar te wachten. “Zij woont nu prachtig, ze heeft zelfs een dakterras. In haar vorige huis werkte ze het liefst in nachtdiensten, dan hoefde ze niet thuis te slapen. Nu stond ze met bloemen op me te wachten en ze stráálde.”

Corporaties aanpakken

Deze week is er een open brief van Leefbaar Rotterdam naar elf Rotterdamse woningcorporaties gegaan. Daarin de bevindingen van een jaar lang schimmelmeldpunt. En vooral waarom er zo weinig is veranderd in dat jaar. Na de open brief volgen er nog schriftelijke vragen aan het stadsbestuur en na de zomer wil Vanessa Bruin in een initiatiefvoorstel maatregelen voorstellen. “Meer en vaker boetes voor corporaties bijvoorbeeld. Als een chemiebedrijf voor vervuiling zorgt, gebeurt dat immers ook. En wat mij betreft worden bestuurders vaker persoonlijk verantwoordelijk gehouden.”

In de cijfers valt duidelijk op dat de ene corporatie actiever is dan de andere: De woningcorporaties met de meeste meldingen zijn Woonbron (32,7 procent) en Havensteder (22,1 procent). 

Reactie Havensteder: ‘Goed dat Leefbaar Rotterdam hier aandacht voor zoekt. Een huurder mag van ons verwachten dat een woning schimmelvrij is. Vocht en schimmel in woningen heeft meerdere oorzaken en het is aan de verhuurder om op zoek te gaan naar de oorzaak en deze op te lossen. In het verleden hebben we dat niet altijd goed gedaan, maar met onze nieuwe aanpak hopen we daar goede stappen in te maken.’

Woonbron: ‘Dat ruim 32 procent van de meldingen over Woonbron gaan, was bij ons niet bekend. We schrikken daarvan. We nemen alle meldingen serieus. Het behandelen van meldingen gaat niet 100 procent goed. Daar zijn we ons van bewust. In het afgelopen jaar hebben we onder meer veel gedaan in trainingen van medewerkers, het beter vindbaar maken van informatie op onze kanalen, het beter afstemmen van de samenwerking binnen Woonbron en het belangrijkste: nog nadrukkelijker de bewoner die een melding doet opzoeken.’