Stampend met je voeten, knippend met je vingers: flamenco is terug in de stad!

Rotterdam - Zelf is Marta González niet eens zo’n heel goede flamencodanseres, maar áls ze danst, voelt ze de cultuur van haar geboortestreek in al haar vezels. Dan weet ze weer wat ze mist in Rotterdam. En daarom organiseert ze zondag 23 juni Flamenco Festival Rotterdam bij de Laurenskerk. ‘Waar we dansen in het gras.’

Door Emile van de Velde

De straten vol muziek, dansende mensen, eten en drinken, ferias in elke stad en dorp van Andalusië. In Sevilla, Granada. In Jaen, het geboortedorp van González. Natuurlijk mist ze de cultuur en de tradities van Zuid-Spanje. Maar nee, ze zou er Rotterdam niet voor willen verlaten. “Daarvoor ben ik veel te dol op deze stad.”

Liever haalt Marta González de flamenco naar onze stad.

Rotterdam had eerder al jarenlang een flamencofestival. Maar dat verdween met stille trom, in de tijd rond de coronapandemie. Nu is Flamenco Festival Rotterdam terug. González heeft er nieuw leven in geblazen. En weet zeker dat het een succes gaat worden. “Dit jaar verwacht ik zo’n 400 mensen, volgend jaar 2000 tot 3000. Ik krijg nu al zóveel leuke reacties. Er zijn genoeg Spanjaarden in Rotterdam, maar ik heb ook veel Nederlandse vrienden die de flamenco nog beter beheersen dan ik.”

Marta González (40) is eigenlijk helemaal geen festivalorganisator. Ze is muzikant. En verhuisde naar Rotterdam om cello te studeren bij Codarts. Eerst als jazz-instrument, daarna met een master in Braziliaanse en Cubaanse muziek. “Ik kwam hier elf jaar geleden. Na mijn studie wilde ik Rotterdam laten zien wat ik als muzikant kan. En nu wil ik nooit meer weg. Ik hou van deze stad. Van alle culturen door elkaar, van het artistieke klimaat. Ik treed veel op nu. En ik geef les bij de SKVR.”

En nu haalt ze de cultuur van Andalusië naar het plein voor de Laurenskerk.

“Ik was al jong met de cello bezig. Ik luisterde klassieke muziek, maar ook Pink Floyd en Rolling Stones. In Jaen ging de flamenco eigenlijk nog wat langs me heen. Pas later, toen ik naar Granada verhuisde en naar feesten begon te gaan, ontdekte ik hoe intens de muziek was. In Granada waren overal mensen die de flamenco speelden. Ik luisterde er altijd meer als muzikant naar dan dat ik danste, maar het was wel prachtig om te zien natuurlijk. Flamenco is heel visueel. Vrouwen in mooie jurken, bloemen in hun opgestoken haar. Het is niet moeilijk, als je gaat dansen, gaat het vanzelf. Het is een oerkracht, als je stampt op de grond voel je je verbonden met de aarde. Het is een soort open community, een cultuur waarbij iedereen welkom is.”

Lees verder onder de foto.

Prachtige jurken, ferias in elke stad van Andalusië. En nu ook in Rotterdam.

En zo zal het de 23e ook gaan bij Flamenco Festival Rotterdam. Met een gitaar, een trommel, castagnetten, knippend met je vingers in de lucht, stampend met je voeten op de grond. “Als je de flamenco danst, spreek je een taal met je lichaam. Je voelt je verbonden met een eeuwenoude cultuur. Ik mis dat ja, ik mis Spanje. Ik ga ook vaak zat terug, naar mijn familie. Maar ik blijf in Rotterdam, hier ben ik nu thuis. Dus haal ik mijn cultuur van vroeger maar hierheen. Ik organiseer dit ook voor mezelf. natuurlijk. Maar weet óók zeker dat ik er veel mensen een plezier mee doe.”

Flamenco Festival Rotterdam bestaat zondag 23 juni van 14.00 tot 18.00 uur uit drie onderdelen. “Vanaf 14.00 uur laten studenten van verschillende flamencoscholen zien wat ze kunnen. Daarna is het tijd voor Sevillanas, een vorm van flamenco die heel diep in de traditie van Sevilla geworteld is. Met Jeroen Konijnenberg en Lucas Arrango op gitaar en Erminia Fernandez Cordoba als zanger. Dat wordt echt een party, een feestje waarbij iedereen kan dansen. Het festival eindigt met een concert van Carmen Fernandez (zang), Vicente Santiago (gitaar) en danseres Irene Alvarez. Dat is ook echt om te luisteren, te genieten, maar ook dan wordt er natuurlijk gedanst. In het gras van het Grotekerkplein.”

Zie ook stadspodium-rotterdam.nl.