Rotterdam zet rem op gokverslaving: van 24/7-casino aan het Weena tot strengere online limieten

Sinds begin 2025 zijn de deuren van Holland Casino aan het Weena ’s nachts dicht. Tussen 05.00 en 10.30 uur hanteert de vestiging een verplichte pauze, een einde aan de 24-uursopenstelling die het Rotterdamse Holland Casino aan het Weena jarenlang als enige in de stad mocht voeren. De maatregel kwam tot stand na gesprekken tussen de gemeente en het casino, in gang gezet door een motie van de ChristenUnie in de gemeenteraad en een brief van burgemeester Aboutaleb aan diezelfde raad. Het officiële doel: gokverslaving terugdringen.

Het besluit staat niet op zichzelf. Vijf jaar na de legalisering van de online gokmarkt in oktober 2021 trekt de overheid op meerdere fronten aan de teugels. Voor Rotterdammers verandert daarmee het speelveld, of het nu gaat om een avondje aan het Weena of om een digitale weddenschap op Sparta of Feyenoord vanaf de bank.

Strengere limieten voor online spelers

In oktober 2024 voerde het kabinet een wettelijke nettostortingsgrens in voor online casino’s: maximaal 700 euro per maand voor volwassen spelers, en 300 euro per maand voor jongvolwassenen tot 24 jaar. Die grens kan alleen worden verhoogd als een speler kan aantonen dat hij of zij dat financieel kan dragen. Daartoe volgt een verplicht persoonlijk contactmoment met de aanbieder, waarin de risico’s en de financiële situatie aan bod komen.

De cijfers wijzen erop dat de limiet effect heeft, maar niet feilloos werkt. Volgens de Kansspelautoriteit zakte het gemiddelde maandverlies per speler van 160 euro vóór de invoering naar 117 euro begin 2025, om eind 2025 weer licht op te lopen tot 124 euro. Tegelijk signaleert de toezichthouder een onbedoeld neveneffect: in de tweede helft van 2025 telde de markt 1,38 miljoen actieve spelersaccounts tegenover slechts circa een half miljoen werkelijke spelers. De Ksa vermoedt dat sommige spelers extra accounts aanmaken bij verschillende aanbieders om de nettostortingsgrens per account te omzeilen.

Volgens de gemeente Rotterdam is dat een welkome aanvulling. In zijn brief aan de gemeenteraad benadrukte burgemeester Aboutaleb dat ‘gokverslaving veelal gepaard gaat met schulden, verlies van werk of studie, en druk op het gezinsleven.’ De stad noemt online gokken inmiddels in één adem met alcohol, drugs en roken in haar voorlichting aan jongeren. Voor studenten en jonge werkenden in de regio, vaak met krappe budgetten en weinig financiële buffer, is dat een gerichte boodschap. Het beleid is niet zonder reden op deze leeftijdsgroep gericht: volgens cijfers van de Kansspelautoriteit waren jongvolwassenen onder de 24 in de tweede helft van 2025 verantwoordelijk voor 22 procent van de online spelersaccounts, terwijl ze slechts 9,3 procent van de volwassen bevolking vormen.

CRUKS: één registratie, alle deuren dicht

Voor spelers die de controle dreigen te verliezen, bestaat sinds de invoering van de KOA-wet het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (CRUKS). Met een inlog via DigiD kan een speler zichzelf landelijk uitsluiten van alle legale goksites én van de fysieke vestigingen, van de speelhallen aan de Coolsingel tot Holland Casino aan het Weena. Sinds de invoering van CRUKS kunnen aanbieders ook een kennisgeving indienen wanneer zij extreem of onmatig speelgedrag signaleren, waarna een onvrijwillige registratie volgt. Dat mechanisme bestaat al sinds 2021, maar wordt sinds 2025 fors vaker ingezet: volgens de Kansspelautoriteit steeg het aantal aanvragen voor onvrijwillige inschrijving van 161 in de eerste helft van 2025 naar 442 in de tweede helft. Een onvrijwillige uitsluiting geldt voor minimaal zes maanden.

In Rotterdam wordt CRUKS regelmatig genoemd in de jongerenvoorlichting van de gemeente en door schuldhulpverleners die signalen van problematisch gokken oppikken. Het systeem is daarmee meer dan een digitale knop: het vormt een schakel tussen landelijk beleid en de hulpverlening die in de wijken wordt geboden.

De ruggengraat: het vergunningenstelsel

Dat zulke maatregelen überhaupt afdwingbaar zijn, hangt samen met de Wet Kansspelen op afstand (KOA), die sinds 2021 het Nederlandse online speelveld reguleert. Aanbieders mogen alleen actief zijn met een vergunning van de onafhankelijke Kansspelautoriteit, die hen toetst op financiële stabiliteit, eerlijkheid van de spellen en het beleid rondom verslavingspreventie. Het gestorte speelgeld van klanten staat verplicht op een afgeschermde derdengeldenrekening, ook bij een eventueel faillissement van het platform.

Spelers die binnen dat kader willen blijven, kunnen via onafhankelijke overzichten vergunde Nederlandse casino’s vergelijken. Een belangrijk onderdeel van die kaders zijn de betaalmethoden: vergunde aanbieders zijn verplicht te werken met traceerbare betaalwijzen zoals iDEAL, Bancontact en geverifieerde creditcards op naam van de speler. Anonieme prepaid-vouchers en cryptobetalingen vallen buiten de wet, wat een belangrijke barrière vormt tegen witwassen en het verbergen van problematisch speelgedrag voor naasten of de aanbieder zelf.

Vijf jaar regulering: voorzichtig optimisme

Vijf jaar na de legalisering laat de Monitoringsrapportage voorjaar 2026 van de Kansspelautoriteit een gemengd beeld zien. Gemeten naar spelersaantallen is de zogenaamde ‘kanalisatie’ grotendeels geslaagd: 91 tot 95 procent van de Nederlandse online spelers blijft binnen het legale aanbod, afhankelijk van hoe spelers worden geteld die zowel legaal als illegaal spelen. Gemeten naar omzet ligt dat cijfer aanzienlijk lager, op 53 procent. Dat betekent dat bijna de helft van het online ingezette geld nog altijd bij illegale buitenlandse aanbieders terechtkomt, waar spelersbescherming nauwelijks bestaat. Toezichthouders constateren bovendien dat de zorgplicht van vergunde aanbieders in de beginjaren te open was geformuleerd, waardoor commerciële belangen soms botsten met de bescherming van kwetsbare consumenten. Op misleidende reclames wordt sindsdien strenger toegezien.

De aanscherpingen in 2024 en 2025, landelijk én lokaal, wijzen erop dat overheden die balans nu actiever bewaken. Voor de Rotterdamse speler betekent het concrete dingen: een nachtpauze aan het Weena, een stortingslimiet op de bankrekening, en een gemeente die gokverslaving in dezelfde adem noemt als drugs en alcohol. Of dat genoeg is, moet de komende jaren blijken.