Rotterdamse helden zijn te nuchter om een cape te dragen

Rotterdam - Sander de Kramer brengt op deze plek een eerbetoon aan de goeddoeners in Rotterdam, mensen die de stad kleur geven, die de wereld mooier maken. Deze keer: Herman Vaanholt.

Herman Vaanholt bewijst dat Rotterdamse helden geen cape dragen. Daar zijn we te nuchter voor. En dat geldt al helemaal voor de eigenaar van restaurant De Tuin. Al tientallen jaren organiseert hij benefietgala’s, waarbij al het geld naar kansarme kinderen gaat. Dat is allemaal begonnen met een heftig auto-ongeluk...

Het verhaal van Herman leest als een jongensboek. Als ukkepuk was hij al creatief en ondernemend. Herman raapte eikels van straat en verkocht ze als varkensvoer aan boeren. Zo verdiende het slimme ventje een flink zakcentje.

Het was dan ook voor niemand een verrassing dat Vaanholt later een bedrijf startte: een bureau in telemarketing. Dat liep zo gesmeerd, dat Herman een bod kreeg dat hij niet kon weigeren. Hij was een jonge dertiger en hoefde nooit meer te werken. ‘Daardoor liep ik met allerlei vraagtekens rond. Wat ging ik nu doen met mijn leven?’

Juist in die periode overkwam hem iets heftigs. ‘Op een dag reed ik met mijn nieuwe Porsche over de Van Brienenoordbrug. Het was rustig op de weg. Ik dacht: laat ik de auto eens flink op z’n staart trappen. Ter hoogte van de Moerdijkbrug kwam ik plotseling in een stortbui terecht. Ik knalde vol in de vangrail. De auto was total loss. Hij zat aan drie kanten in elkaar. Ik besefte dat het een wonder was dat ik daar levend was uitgekomen. Na dat ongeluk dacht ik: ik ga me voorlopig eens nuttig maken voor de wereld.’

Herman reisde naar Nigeria om vrijwilligerswerk te gaan doen voor Artsen Zonder Grenzen. Daar zag hij extreme armoede. Toen hij na een jaar terugkwam, was hij voorgoed veranderd. Herman besloot zijn geld, netwerk én zijn ondernemersmentaliteit volledig te gaan inzetten voor goede doelen. Hij zette benefietgala’s op in de Laurenskerk en haalde tientallen miljoenen euro’s op voor kansarme kinderen. In Afrika bouwde Herman scholen voor weeskinderen. In Rotterdam zette hij zich in voor kinderen in achterstandswijken. Hij ondersteunt kunstenaars met een beperking. Betaalt zwemlessen voor kinderen. En met zijn stichting ‘Rotterdam Mooier Maken’ laat hij dromen uitkomen van Rotterdammers die wel een opsteker kunnen gebruiken. Onlangs organiseerde hij, samen met de burgemeester, weer een benefietgala, waarvan de opbrengst naar het bestrijden van armoede in stad gaat. En zijn dure sportauto? Die gebruikt Herman om zieke kinderen de dag van hun leven te geven.
Ik zei het al: Rotterdamse helden dragen geen cape...