Ahmed Aboutaleb was weer even thuis bij zijn oude buren in Carnisse (waar hij nu een eerbetoon heeft)

Rotterdam - “Nee, burgemeester zijn mis ik niet”, zei Ahmed Aboutaleb toen hij vandaag in Carnisse aankwam bij zijn oude werkplek bij Koco aan de Bevelandsestraat. “Maar ik mis jullie wel!” Het werd een dag van oude vrienden onder elkaar. Een dag waarop een buurman van vroeger weer even thuis was in zijn wijk.

Door Emile van de Velde

Het is vandaag (19 september) precies twee jaar geleden dat Ahmed Aboutaleb in de Doelen afscheid nam als burgemeester van Rotterdam. Een paar weken eerder had hij dat al gedaan met een heus festival in het Park, waar duizenden Rotterdammers op afkwamen. Toen bekend werd dat Aboutaleb na bijna 16 jaar stopte als burgemeester, besloot de gemeenteraad dat er een blijvend eerbetoon aan hem in de stad moest komen. Dat is er nu. Het werd vandaag onthuld.

Niet op de Coolsingel

En dat eerbetoon werd de muur van Hans Lussenburg en Nadine Lussenburg-Simons aan de Klaverstraat in Carnisse. Nee, niet ergens in het centrum, op de Coolsingel of zo, maar in de wijk die Aboutaleb een paar jaar lang ‘adopteerde’. Waar hij kantoor hield en waar hij zich aan de bewoners voorstelde als de nieuwe buurman. In die wijk dus. Ook hijzelf had het niet anders gewild.

Lees verder onder de foto.

Ahmed Aboutaleb was vandaag onder vrienden. Foto: Vera Cornel

Amelandseplein

Voordat er een uitgebreid programma vol poëzie losbarstte, nam een klein groepje oude bekenden Aboutaleb al even mee het Amelandseplein op. Om herinneringen op te halen. Aboutaleb: “Er stond een hek om het plein, de drugsdealers zorgden ervoor dat de kinderen niet durfden te spelen en hun ouders dus ook niet meer kwamen. We hebben het hek weggehaald, de struiken gesnoeid, en 23 camera’s opgehangen. Om die dealers weg te jagen, met zachte hand. Niet oppakken, maar zorgen dat ze vanzelf weggingen.”

In tranen

De herinneringen gaan over het eerste wijkfeest op dat plein. Over de Oekraïense hapjes van een buurtbewoonster, over de gezamenlijke buurtoven naar Marokkaans voorbeeld, die Aboutaleb introduceerde. Het wijkfeest wordt nog steeds ieder jaar groter. “Eigenlijk wilde ik dit jaar weer komen, om jullie te verrassen, maar ik was helaas verhinderd”, verklapt Aboutaleb. Er komt voorzichtig een jongen naar hem toe schuifelen. In het voorbijgaan had hij Aboutaleb herkend. Hij wil graag even een hand geven: “Veel mensen spraken slecht over je, maar je hebt altijd het goede gedaan. Je bent echt een voorbeeld voor me, een inspiratie.” De jongen is in tranen. 

Koffie & Ambacht

“We missen u in de wijk”, zegt Anita Barendregt een dik uur later namens alle Carnissenaren. “We missen uw luisterend oor, uw warme woorden. Weet dat u hier altijd welkom bent.” Aboutaleb zelf even eerder: “Misschien moeten Rob Jetten en Jesse Klaver eens koffie gaan drinken bij Gilbert in Koffie & Ambacht. Dan kom ik toevallig ook langs. Zijn we er zó uit.”

Sleutelburen

Koffie & Ambacht in de Ebenhaëzerstraat was Aboutalebs rustpunt in de wijk, vertelt hij. Gilbert van Drunen is vandaag één van de sprekers. Hij somt de lange lijst nationaliteiten op die in Carnisse proberen samen te leven. “En dat lukt best goed.” Buurtbewoner en columnist Harriët Duurvoort (uit dezelfde straat) ergert zich aan negatieve verhalen die soms over haar wijk in de media verschijnen. Ze vertelt over de vele sleutelburen die ze heeft: buren met haar huissleutel, waarbij ze terecht kan als dat nodig is. Y.M.P. (met Productiehuis Flow op de Pleinweg ook al zo’n icoon in de wijk) spreekt het kleine jongetje in Aboutaleb toe. En zegt en passant: “Ahmed voelt als thuis.” 

Wessel Klootwijk

Oumaima Yahiaoui hoort het allemaal aan. De jeugdstadsdichter van Rotterdam komt uit West en woont net sinds een maand aan de Katendrechtse Lagedijk. Ze draagt prachtige poëzie voor aan haar voormalige burgemeester, en aan haar nieuwe buren. Oud-stadsdichter Dean Bowen (van het Amelandseplein) raakt een snaar met zijn kenmerkende zachte stem, waarin soms ook wat venijnige kritiek zit. Wessel Klootwijk woont op de Groene Hilledijk en zegt namens buurwijk Hillesluis: “De stad is niet meer in uw handen, maar u bent voor altijd van de stad.”

Lees verder onder de foto.

Van links naar rechts: Muzaffer, Hans, Nadine en Ahmed. Helemaal rechts Angelique. Foto: Vera Cornel

Burgemeesterlijke aandacht

En Aboutaleb zelf? Hij komt heus nog weleens in de wijk. Fietst er soms een rondje, onderweg mensen groetend, heeft het nieuwe gebouw van basisschool De Kameleon nog geopend. Maar het is anders dan vroeger. Anders dan de jaren dat hij er wekelijks was. “Toen vond ik dat de mensen hier wat burgemeesterlijke aandacht nodig hadden. Vergis je niet, dat is iets héél anders dan macht. Met macht bereik je niets, macht heeft geen impact. Impact kun je alleen hebben met gezag, en dat gezag krijg je van mensen.”

Fazantstraat

Hij vertelt over het samenwerken met mensen in Carnisse. “Soms samen stilzwijgend actievoeren. De Fazantstraat bestaat nog hè”, roept hij als hij achterin Louise van Gend ziet staan. Even later vliegt er alweer iemand anders om zijn nek. En dan weer een ander. Soms zijn het mensen waarmee hij menig hartig woordje sprak (en zij met hem), maar altijd is het een weerzien vol wederzijdse dankbaarheid. Aboutaleb: “Als je Carnisse begrijpt, dan snap je waar we naartoe moeten in 2050. En dan snap je welke stappen we morgen moeten zetten.”

‘Laten en doen’

De dag was georganiseerd door Angelique Suijkerbuijk en Anita Barendregt van de Kunst en Vliegfabriek en stadsmarinier Muzaffer Yuksekyildiz. Yuksekyildiz had meteen zijn vinger opgestoken toen er een locatie werd gezocht voor het beloofde eerbetoon. De Rotterdamse letterkunstenaar Tom Vincentie, zorgde voor mooie handgeschilderde letters op het hoekhuis waar Hans en Nadine nu 27 jaar wonen. En wat er moest komen te staan, was ook niet zo moeilijk. Iedereen had hetzelfde idee: het gedicht ‘Laten en doen’ van Aboutaleb zelf.

Foto: Vera Cornel