
‘Als sinds 1989 vraag ik me af wat ik van dit kunstwerk moet vinden’
Algemeen 218 keer gelezenRotterdam - Bart Bos keek naar kunst op straat en zag de Hommage aan Oud en Van Doesburg van Lucien den Arend op het Marconiplein.
‘Een geometrisch kunstwerk dat bestaat uit drie gigantische witte betonplaten van maar liefst 28.000 kilo per stuk, die elkaar ogenschijnlijk op miraculeuze wijze in evenwicht houden. Het staat hier al sinds 1989.
En eerlijk gezegd vraag ik me al ongeveer net zo lang af wat ik er precies van moet vinden.
Het is een hommage aan architect Jacobus Oud (1890–1963) en kunstenaar Theo van Doesburg (1883–1931). Beiden waren verbonden aan de kunststroming De Stijl en betrokken bij woningbouwprojecten in het nabijgelegen Spangen.
Kijk. Dat verklaart dus wie het zijn en waarom het kunstwerk hier staat.
Maar wat het precies betekent?
Een hommage. Ja, dat staat er.
Maar een hommage waarbij je vervolgens zelf mag uitzoeken wat je ermee moet.
Misschien is dát wel De Stijl: alles teruggebracht tot de essentie en vooral geen overbodige uitleg.
En daar sta ik dan al jarenlang naar te kijken. Soms met bewondering, soms met lichte verwarring en vooral met de stille hoop dat één van die 28.000 kilo zware platen op een dag eindelijk besluit mij persoonlijk wat uitleg te geven.
Tot die tijd houd ik het maar op drie betonplaten, een hommage en een vraagstuk waar ik inmiddels langer over nadenk dan strikt noodzakelijk is voor een kunstwerk.
Maar goed, misschien is dat juist de bedoeling.
Dan is het in ieder geval gelukt.’
(door Bart Bos)















