‘De haven zit in ons allemaal, van onze familieverhalen tot de economie’

Rotterdam - Carola Schouten is burgemeester van Rotterdam. Ze schrijft elke maand een column voor De Havenloods.

Tijdens de Wereldhavendagen was het weer druk langs de Maas. Schepen, muziek, vuurwerk en vooral heel veel mensen. Rotterdammers en bezoekers die kwamen kijken naar iets wat normaal gesproken voor een groot deel buiten ons blikveld gebeurt.

Want dat is eigenlijk best bijzonder.

We noemen Rotterdam een havenstad. Overal kom je de haven tegen. In onze straatnamen, familieverhalen en onze economie. De haven zit in ons allemaal. Maar hoeveel Rotterdammers komen nog regelmatig écht in de haven?

De haven is in de loop der jaren steeds verder richting zee opgeschoven. De Maas is prominent aanwezig, maar de Maasvlakte een flink eind weg. Toch werken daar iedere dag duizenden mensen. Op schepen en aan de kades, maar ook in techniek, logistiek, beveiliging, ICT en talloze andere beroepen.

Gelukkig is er de laatste jaren steeds meer aandacht voor onze haven als belangrijke plek waar geld wordt verdiend. Maar er is ook toegenomen belangstelling voor de energievoorziening en de enorme veranderingen die er plaatsvinden. En de haven wordt toegankelijker voor het grote publiek. Met Portlantis hebben we een prachtige plek op de Maasvlakte waar iedereen de haven kan beleven en beter begrijpen.

Tijdens de Wereldhavendagen komt die wereld nóg dichterbij.

Wat mij daarbij iedere keer opvalt, is de trots. Mensen vertellen graag wat ze doen. Soms werkten hun ouders ook al in de haven. Soms zijn ze de eerste in hun familie. En ondertussen lopen jongeren rond die voor het eerst denken: zou dit ook iets voor mij zijn?

Dat vind ik misschien wel het mooiste.

Een stad bestaat ook uit verhalen die we met elkaar delen. Uit weten waar we vandaan komen en nieuwsgierig zijn naar waar we naartoe gaan. De haven hoort bij dat verhaal. Niet alleen bij het Rotterdam van vroeger, maar juist ook van straks. Daarom hoop ik dat we iets van die nieuwsgierigheid vasthouden nu de Wereldhavendagen voorbij zijn.

Want soms hoef je Rotterdam niet opnieuw uit te vinden. Je hoeft alleen wat beter te kijken naar wat er al die tijd al was.