Bob van Meir is overleden, hij was een legende als ‘gabberjezus’

Rotterdam - Er waren afgelopen dinsdag honderden mensen bij de uitvaart van Bob van Meir. Eerst tijdens de crematie aan de Langenhorst, later in Baroeg. Bob was een legende. Hij was bekend als ‘gabberjezus’ en zou zelfs zomaar kunnen dat Bob ooit in Parkzicht medeverantwoordelijk was voor het ontstaan van de Rotterdamse gabbermuziek. Bob van Meir werd 50 jaar.

In 1989 borrelde het in Parkzicht, de legendarische plek in het Park bij de Euromast. Bob kwam er al regelmatig, was een bekende verschijning. Zó bekend dat hij er geweigerd werd toen hij er op een doordeweekse dag als loodgieter voor de deur stond. Uiteindelijk mocht hij toch naar binnen en was hij er een paar weken aan het werk. De beroemde dj Rob stond overdag wat te sleutelen aan de beats die hij ‘s nachts door de zaal zou laten schallen. ‘Loodgieter’ Bob begon te dansen, op een gegeven moment steeds wilder. En toen zou weleens de gabber ontstaan kunnen zijn. Zo gaat het verhaal.

Lees verder onder de foto.

Bob van Meir.

Dance Parade

Laura van Roosendaal was sinds 12 augustus 2000 samen met Bob. Ze hebben een zoon van 24, Daemon, woonden op de Schieweg. Laura: “Bob is op 11 augustus overleden, één dag voordat we 26 jaar samen zouden zijn. En op die dag was de zonsverduistering, precies op hetzelfde moment als dat Bob en ik elkaar ontmoet hebben. Dat was dus op 12 augustus 2000, na de Dance Parade. Er was een verjaardag in Hoogvliet waar ik eigenlijk niet heen wilde. Maar er was daar iemand die verliefd op me was en die had een vriend gecharterd om me over te halen. Dat was niet Bob nee, maar die heb ik daar wél ontmoet. Puppi de Jong waarschuwde me nog: ‘Dat is de hartenbreker van Spijkenisse’. Maar we zijn na die dag 26 jaar samen gebleven.”

Lees verder onder de foto.

Bob als gabberjezus.

Rotterdam Terror Corps

Laura weet ook nog wel hoe Bob opeens ‘gabberjezus’ werd. “We waren op de Megarave en een paar dronken jongens riepen de hele tijd ‘je lijkt Jezus wel’, vanwege zijn lange haar. Bob is zich toen ook maar als Jezus gaan kleden. Hij verscheen zo bij de Red Devils Party in de Arminiuskerk. Het was een verkleedfeest met als thema Sinners and Saints. Daarna kwam de Laurenskerk. In 2023 stond hij daar op het podium bij Rotterdam Terror Corps. Daar zijn toen nog vragen over gesteld in de gemeenteraad.”

Lees verder onder de foto.

Bob en Daemon voor de banner van de komende Baroeg Open Air op Graspop.

Vrienden van Baroeg

Bob was al tien jaar hartpatiënt. Begin dit jaar ging het steeds slechter. Laura en Bob zijn nog wel met de Vrienden van Baroeg mee gaan kamperen in de Ardennen, maar later viel zijn lichaam stukje voor stukje steeds meer uit. Laura: “Op een gegeven moment deed niks het meer. Hij was ook moe, begon zijn ouders te zien. Ik zei: ‘Als je ouders daar bij de deur staan, ga dan maar met ze mee.’ Toen is hij overleden.” Het ws heel fijn dat we dit jaar nog op Graspop zijn geweest. Met Daemon, hij is daar ooit gemaakt.”

Gigantisch dubbelleven

Bob leidde vele levens. In de gabberscene, bij Baroeg, als roadie. Hij schreef er zelf over op de website van Baroeg: “Ik heb een gigantisch dubbelleven beleefd en heb zóveel herinneringen. Van de Blokhut (waar alles om metal en rock draaide), tot ik die op tour ging met de gothic band Christian Death, tot aan Parkzicht, de Energiehal en de Maasvlakte party’s. En…en…en… jullie dachten dat Laura ADHD heeft… mwoahaha (evil laughing some more)… Het ene verhaal kan niet zonder het andere verhaal en alles is met elkaar verbonden.’

Lees verder onder de foto.

De laarzen van Bob op het podium van Baroeg.

Enorme laarzen

Dinsdag 18 augustus namen honderden mensen afscheid van Bob. Hij droeg zijn enorme laarzen. Laura: “Hij wilde die per se aanhebben op zijn uitvaart, anders zou hij bij me komen spoken. Maar met die dingen aan kon de kist niet eens dicht! Later hebben we die laarzen op het podium van Baroeg gezet, er stond een erehaag van rijen dik. Daar hebben we na de crematie zijn leven gevierd. Want hij wilde wel dat we er een feest van zouden maken...”