Mothership is volwassen geworden en viert dat met verhuizing van Schieblock naar Feijenoord

Rotterdam - Jeroen Everaert (61) vindt dat Mothership volwassen is geworden. Dit jaar wordt de 21e verjaardag gevierd. Tegelijk met een verhuizing van het Schieblock in het centrum naar de Piekstraat in Feijenoord.

Door Emile van de Velde

Tijdens het interview aan de Entrepothaven heeft Everaert de nieuwe plek van Mothership nog niet eens gezien. Later in de middag gaat hij kennismaken met de nieuwe buren. Anderhalf uur na het gesprek appt hij een foto terwijl hij aan het tuinieren is bij de Piekfabriek. ‘Heel fijn! Heel industrieel en met een prachtig uitzicht op de Maas.’

Waarom deze verhuizing?

“We hebben 20 jaar in het Schieblock gezeten. Daar gaat nu gesloopt en gebouwd worden. Dat wisten we vanaf het begin, we hebben er jarenlang met maandcontracten gezeten. Destijds was het de bedoeling om het gebied aantrekkelijker te maken door er creatieve ondernemers te vestigen. Daar wilde ik graag aan meewerken. Toen heb ik al beloofd dat ik niet boos zou worden als er een einde aan zou komen. Dus ik heb niet geprotesteerd, omdat ik dat beloofd had. We hebben er jarenlang voor een schijtprijs op een A-locatie kunnen zitten. Nu is het tijd om verder te gaan.”

Naar Feijenoord, de wijk die deze week het 200-jarig bestaan viert.

“We kennen de wijk niet eens zo goed. Ons favoriete restaurant zat er, maar dat bestaat niet meer. Monique en ik hebben jarenlang aan de Dorpsweg in Charlois gewoond, we hebben ons altijd een beetje ambassadeur van Zuid gevoeld. Dus in die zin is dit een prima stap. En als we hier zitten, komt er vanzelf wel een idee om iets moois in de wijk te doen. Al werken we tegenwoordig in het hele land. We hebben trouwens wel de Feyenoord-jubileumtegel gemaakt, bij het café in de wijk waar de club is opgericht.”

Lees verder onder de foto.

Aan het werk in de tuin bij de nieuwe locatie.

Jullie wonen al acht jaar in de Achterhoek...

“Ook toen waren we toe aan een nieuw hoofdstuk. We hadden een vakantiehuis gehuurd en dat bleek te koop te staan. Goedkoper dan de gemiddelde doorzonwoning in Rotterdam. We hebben ook nog een appartementje hier hoor, in de hunkerbunker, de voormalige RVS-flat.”

Mothership bestaat 21 jaar.

“We zijn nu officieel volwassen. 21 jaar geleden begonnen we als zelfstandig bv, nadat we de eerste jaren onderdeel waren van galerie MaMa in de Witte de Withstraat. Met Mothership wilde ik kunst naar buiten brengen, toegankelijk maken voor iedereen. Ook voor mensen die wellicht geen opleiding hebben, die zeggen: ‘Oh, is dit kunst? Dan vind ik het wel tof!’” 

Waar kijk je het meest met trots op terug?

“De brandgrens bijvoorbeeld. Dat is echt iets voor de samenleving, heel emotioneel geladen. En bij de herdenking van 85 jaar bombardement hebben we de slachtoffers geprojecteerd op plekken in de stad. Vaak gaat het om gebouwen als het over dit onderwerp gaat. Wij wilden de ménsen aandacht geven.”

Ik herinner me dat gigantische hart in de lucht boven de stad.

“Ja, in coronatijd. Het was in de periode dat we applaudisseerden voor de mensen in de gezondheidszorg. We wilden de stad een hart onder de riem steken. Het was een gekke tijd. Er mocht geen publiek bij, terwijl je normaal toch zoiets zou doen voor duizenden mensen op de kade. Aboutaleb had laten weten dat hij het tot een uur van tevoren af zou kunnen lassen als er drukte zou ontstaan.”

En waar wil je in de toekomst nog trots op gaan worden?

“We zijn nu 21. Nu begint het pas echt! Ik wil dat Mothership meer een maatschappelijke en sociale rol gaat spelen, écht iets betekenen voor mensen. Dat kan op allerlei manieren hoor. Waar ik nu mee bezig ben, is al die kinderen op fatbikes. Ze worden vaak gestigmatiseerd, boos aangekeken. Maar wat als we die nou eens een eigen plek geven? En we gewoon eens op een normale manier met ze praten.”