Hunt is overleden, café De Ooievaar zal leeg voelen zonder hem

Rotterdam - Eén van de leukste caféhonden van Rotterdam is gisteren (maandag 3 augustus) overleden. Hunt is 17 jaar geworden, wat heel bijzonder is voor een bordercollie. Café De Ooievaar in Historisch Delfshaven zal leeg aanvoelen zonder hem.

Mary Schepers weet het nog goed. Ze woonde nog in Brabant toen ze 16 jaar geleden Hunt leerde kennen. Hij zat in het asiel, gedumpt door zijn vorige baasje. “Een vriendin van me werkte in dat asiel als vrijwilliger en was helemaal verliefd op ‘m. Ik was helemaal niet op zoek naar een hond, maar toen ik hem zag, was het meteen raak. Van de ene op de andere dag had ik een hond. En hij was meteen mijn maatje. Vanaf dag één hoefde ik hem niet eens aan de riem te doen, hij ws altijd bij me. Als je Mary zag, zag je Hunt.”

Café De Ooievaar

Ruim tien jaar geleden leerde Mary Peter Bender kennen. En anderhalf jaar later begonnen ze in café De Ooievaar aan de Havenstraat in Historisch Delfshaven. Hunt werd een caféhond. “Het is natuurlijk wel een bordercollie, dus hij liep veel heen en weer”, vertelt Mary. “Hij hield altijd iedereen in de gaten. Maar bedelen deed-ie niet. Al wist hij heel goed welke van onze gasten hem weleens uit ging laten of iets lekkers gaf. Dan ging hij tactisch bij ze in de buurt liggen.”

Lees verder onder de afbeelding.

Schilderij van Hunt, door Peter gegeven aan Mary.

Bierviltjes

En de bierviltjes. Iedereen in het café wist het: als je een bierviltje gooide, ving Hunt ze. En bracht hij ze terug. Mary: “Hij is maar één keer het terras afgerend de straat op, vanwege een viltje. Toen heb ik wat op hem gemopperd en heeft-uie het nooit meer gedaan. Hij stond wel bij de ingang als er bekenden aankwamen, om ze te begroeten.”

Troostende woorden

Sinds het verdrietige nieuws bekend werd, stromen de condoleances en steunbetuigingen binnen. ‘Het is hartverwarmend om te lezen hoeveel mensen hem in hun hart hebben gesloten. Jullie mooie herinneringen en troostende woorden betekenen ontzettend veel voor ons en geven ons kracht in deze moeilijke tijd’, laten Mary en Peter weten.

Lees verder onder de fotocollage.

Een mooi leven gehad

Hunt was oud. Heel oud voor een bordercollie. Mary: “Hij mankeerde van alles, hoorde en zag slecht. Het vangen van de viltjes lukte al een tijdje niet meer. Uiteindelijk hebben we moeten besluiten om hem in te laten slapen. Ik wilde niet dat hij zou lijden. We hebben afscheid genomen en hem naar het crematorium gebracht. Een pootafdrukken laten maken als herinnering. Hij heeft een mooi leven gehad, het is goed zo. We zijn natuurlijk heel verdrietig. En als ik weer in het café ben, zal dat zeker nog een dingetje zijn. Hunt laat een gat achter. Thuis, en bij De Ooievaar. Het zal leeg voelen zonder hem.”