Jan Meijer trekt met het Rotterdams Volkstheater langs alle wijken van onze stad

Rotterdam - Met Rotterdamse Feesten in liefst 12 wijken viert het Rotterdams Volkstheater dit jaar z’n veertigjarig jubileum. Directeur Jan Meijer (62) geniet van alle Rotterdammers die hij ontmoet. En van al die wijken. En dan is Meijer deze week ook nog eens onze Rotterdammer van de Week!

Door Emile van de Velde

Je komt in aardig wat wijken. Waar woon je zelf eigenlijk?

“In het Oude Noorden. Echt een wijk waar veel ondernemers actief zijn. Met winkels, restaurant, cafeetjes. Ik vond de levendigheid door de wijk heen erg tof. Dat was echt een verschil met Bospolder-Tussendijken waar ik daarvóór woonde en waar alle winkels en tentjes op de Schiedamseweg zaten. Wat ik leuk vond aan die wijk was het water in de buurt. Ik had toen nog een hond en dwaalde heerlijk rond op die oude haventerreinen. Langs die rafelrandjes van de stad. Veel rafelrandjes verdwijnen, al komen er ook altijd weer andere rafelrandjes voor terug natuurlijk.”

Ben je een geboren Rotterdammer?

“Ja. Ik ben in de stad geboren. We woonden in Barendrecht. Mijn vader werkte in Rotterdam bij de belastingdienst. Tot hij werd overgeplaatst, verhuisden we met het hele gezin naar Hengelo. Toen ik ging studeren, was meteen duidelijk dat ik dat in Rotterdam ging doen. Het was de jaren tachtig. Ik vind het een boeiende tijd en mooi om mee te maken. Rotterdam was nog erg leeg, je moest flinke stukken fietsen van de ene gezellige plek naar de volgende. Dat is een ruimte die ik nog steeds ervaar, hoewel alle lege plekken inmiddels wel ingevuld zijn.”

Je bent sinds 2003 directeur van het Volkstheater.

“Ik ben erin gerold. Ging helpen tenten opbouwen. Ik was al actief in de wereld van cultuur en evenementen. Maar vaak ben je dan op één plek, zit je te wachten tot het publiek naar je toe komt. Het Volkstheater gaat juist naar het publiek toe, de wijken in.”

Waarom is cultuur zo belangrijk voor mensen?

“Het is toch geweldig om geïnspireerd te raken? Om iemand te zien met een passie? Je vindt in elke buurt mensen die zich op een hele positieve manier met de stad bezig houden. Mensen met passie zitten in al die verenigingen en stichtingen in de haarvaten van een samenleving. Die mix kleurt een wijk. Zonder de verenigingen, buurtmoeders, culturele stichtingen geen wijkevenement.”

De Rotterdamse Feesten startten op het Heemraadsplein.

“Daar komen we al 40 jaar, dat is historische grond voor het Volkstheater. Delfshaven is zó’n diverse plek, met allerlei mensen die goed georganiseerd zijn: Kaapverdianen, Surinamers, Hollandse zangkoren. Echt alles door elkaar.”

Daarna de Vlietlaan in Kralingen-West.

“Dat is een beetje een drielandenpunt: je hebt er studenten, de straat ligt vlakbij Crooswijk waar het wat volkser is. Als je linksaf slaat, ga je richting Kralingse Bos, rechtsaf richting Oostplein waar weer wat meer flatjes zijn.”

Pernis.

“Pernis ligt geïsoleerd in het havengebied en het is een hechte dorpsgemeenschap. Dat voel je. Een groot contrast met het drielandenpunt op de Vlietlaan. Hier vind je veel meer het traditionele verenigingsleven. Daar komen we zeker terug. We willen naar al die wijken terugkeren hoor, want je wilt voortborduren op wat je hebt geleerd. En wie je hebt leren kennen.”

En toen was Hoogvliet aan de beurt.

“Dat voelt veel grootstedelijker en moeilijker om even te vangen met een bezoekje. We trokken er wel bekijks, kinderen die aan het voetballen waren, kwamen toch even nieuwsgierig kijken wie we waren.”

En wat vind je van Rotterdam als geheel?

“De stad is een soort lappendeken van allemaal dorpen, wijken met een eigen dynamiek. En in die stad leven gigantisch veel mensen op een kluitje. dat gaat niet altijd goed natuurlijk, ik ben niet naïef. Er zijn spanningen, dat zie ik heus wel. Maar ik zie vooral dat het heel vaak wél goed gaat!”