
Herinneringen aan het Tramhuis uit de tijd van Ter Meulen en ‘koeietiet’
Algemeen 165 keer gelezenRotterdam - Bart Bos maakte een foto van het prachtig gerestaureerde Tramhuis op het Hermesplantsoen aan het Eendrachtsplein. Nu is het een kiosk voor stadswandelingen, maar in de jeugd van Bart was het een herkenningspunt tijdens tochtjes naar de stad.
Bart Bos schrijft bij zijn foto: ‘Het ritmische geschud van de tram, het schelle gerinkel van de bellen, de haastige mensenmassa’s op straat - alles ademde een leven dat groter en drukker was dan thuis. En midden in die overweldigende stad stond altijd dat ene vertrouwde herkenningspunt: het Tramhuis.
Zodra ik het zag, wist ik dat we er bijna waren. De Lijnbaan. Ter Meulen. De weekmarkt. Voor mijn moeder misschien een gewoon uitstapje, maar voor mij voelde het als een groots avontuur. Ik zat steevast aan het raam van de tram geplakt, mijn neus tegen het glas, terwijl de stad langzaam aan mij voorbijgleed.
Ook de terugweg hoort bij die herinneringen. Via de Oude Binnenweg, waar mijn moeder steevast langs de slager ging voor hersenen en uierboord - ‘koeietiet’, zoals dat thuis doodnormaal werd genoemd. Alleen al bij het idee trok ik een vies gezicht, terwijl mijn ouders het beschouwden als een delicatesse.
En dan, meestal met volle boodschappentassen, wachten bij het Tramhuis. De vertrouwde halte richting huis. Het zachte, bijna slaapverwekkende schommelen van de tram, terwijl langzaam de vermoeidheid van zo’n middag toesloeg. En door het raam zag ik het Tramhuis steeds kleiner worden, totdat het langzaam verdween tussen de drukte van de stad.’















