Wethouder Abigail Norville probeert vooral de situatie van mensen te verzachten: ‘Armoede hoort helaas bij de stad’

Rotterdam - Nee, Abigail Norville had begin dit jaar niet de illusie dat ze de armoede in Rotterdam eventjes op zou gaan lossen. Nu nog steeds niet trouwens. “Armoede hoort helaas bij een grote stad, het staat in de Bijbel en wordt ook in de Koran genoemd, en ik denk dat het altijd zo zal blijven.” Voordat Norville alweer zou moeten stoppen als wethouder (wat ze niet hoopt) probeert ze vooral de situatie van mensen te verzachten.

Door Emile van de Velde

Afgelopen maanden was een soort inwerkperiode.

“Ik ben veel de wijken in geweest. Armoede is een onderwerp waar ik genoeg van weet. Vanuit mijn privéleven, vrienden om me heen, boterhammen smeren voor de kinderen van Hockeyclub Feijenoord. Ik wilde afgelopen maanden vooral dichtbij mensen zijn, kijken hoe ik hun situatie kon verzachten.”

Hoe?

“We hebben onder meer voor 100.000 euro aan boodschappenkaarten in de stad verspreid. Het jeugdtegoed is verlengd en er ligt een voorstel om het AOW-tegoed te verlengen. Mijn voorganger had een onderbesteding achtergelaten. Er was dus nog geld. Dat wilde ik vóór de gemeenteraadsverkiezingen in maart wel uitgeven aan dit soort zaken.”

Zou je na die verkiezingen wethouder willen blijven?

“Ja. Dit werk is wel echt iets dat je voor langere tijd moet doen. Het is erg ongelukkig dat ik alweer de derde wethouder ben in deze periode. Dat merk ik ook als ik ergens op bezoek ben, mensen kijken dan zo van ‘wéér een ander’. Als ik straks mag blijven, dan is dat ook voor de volle vier jaar.”

Hoe gaat het met armoede in Rotterdam?

“Ik denk dat er altijd armoede zal zijn. Dat hoort helaas toch bij een grote stad. Het gaat erom dat we die armoede zoveel mogelijk verzachten. Waar ik erg van onder de indruk ben, is hoe mensen elkaar helpen. Er zijn allerlei groepen, gemeenschappen, die zich inzetten voor mensen die dat nodig hebben. Ik heb in een appgroep rondgekeken waar spontaan een nieuwe wasmachine voor een ander geregeld werd. Of een hotelovernachting als iemand dakloos was geraakt.”

Heb je dan weleens de neiging zelf concreet te helpen?

“In die appgroep heb ik alleen als toeschouwer meegekeken. Maar ik krijg soms heus wel zaken op mijn tafel waar ik betrokken bij raak. Ik heb contact met iemand die ik op weg probeer te helpen langs regelingen en loketten. Tot z’n leven weer op de rit is, daarna moet-ie het verder zelf doen. En ik heb heel veel zakelijke kleding weggegeven die ik had vanwege mijn werk. Ik denk trouwens dat er winst is te boeken op het gebied van samenwerking tussen organisaties in de stad. De kledingbanken zijn daar een mooi voorbeeld van: die zouden meer samen kunnen optrekken.”

Op 1 december is er een grote armoedeconferentie in de Kuip.

“Daar kunnen we dus allerlei organisaties aan elkaar koppelen. Het gaat om verbinden, samenwerken en stappen zetten. Met iedereen die betrokken is bij de aanpak van armoede en schulden in Rotterdam.”