Ahmed Aboutaleb doet boekje open: ‘Rotterdam blijft toch onze stad!’

Rotterdam - ‘THUIS’ is het autobiografisch boek dat Ahmed Aboutaleb over zijn leven en werk heeft geschreven. Het boek verschaft een openhartige inkijk in zijn jeugd in het Rifgebergte in Marokko en de armoedige omstandigheden waarin hij opgroeide. Het boek is vanaf 1 oktober verkrijgbaar. Bij Boekhandel Donner is het boek zelfs gesigneerd verkrijgbaar.

Door Cor Hulsbus

Hoe persoonlijk is het boek?

“Ik beschrijf hoe pijnlijk de overgang was, het leren van de taal, de worsteling met discriminatie die niet zo mocht heten, het onderwijs, maar ook de steun die ik kreeg van mijn docent meneer Kaptein en de nieuwe vrienden om mijn weg te vinden in het nieuwe land.”

Zonder ambitie in de politiek te hebben werd Aboutaleb  in 2004 wethouder in Amsterdam en maakte hij in die rol de moord op Theo van Gogh mee. “In 2007 werd ik Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Maar de meeste mensen kennen mij nu toch als burgemeester van Rotterdam. In die functie heb ik veel meegemaakt: kampioenschappen van Feyenoord, de moord op huisarts Jurgen, Loes en haar dochter in West, Koningsdag en het Songfestival.”

In het boek staan veel anekdotes?

“Een anekdote gaat over de kleine transistorradio die we in het dorp hadden. De radio werkte op batterijen, en die waren erg duur. Als ik ‘s avonds in slaap viel en vergat de radio uit te doen, waren de batterijen de volgende ochtend leeg en kreeg ik een stevige preek van mijn moeder. Die batterijen waren snel leeg. We hadden geen elektriciteit.

Een andere anekdote is dat mijn opa de dorps-imam naar huis heeft gestuurd omdat hij mij tijdens een koranles met een olijfstok hard op mijn rechter arm sloeg. Mijn arm werd blauw en ik had vreselijke pijn. Mijn zus die samen met mij op koranschool zat, gooide een plank naar het hoofd van de imam en we liepen weg. Opa was boos, toog naar de moskee en zei tegen de imam dat hij zijn biezen kon pakken.”

Uw vader kwam al vroeg naar Nederland?

“Mijn vader, van huis uit Imam, besloot na mijn geboorte zijn geluk te beproeven als arbeidsmigrant in het door de Fransen bezette Algerije. Lopend ging hij naar de westelijk gelegen stad Oran om teleurgesteld en weer lopend terug te keren naar zijn dorp in Marokko. Daarna ‘kocht’ hij met steun van familieleden een paspoort en vertrok hij via Spanje naar Frankrijk en daarna naar Den Haag. Dat was in de jaren zestig. Hij werkte als schoonmaker en in de horeca. In 1976 liet hij mijn moeder en ons overkomen.”

Hoe lang heeft u aan THUIS gewerkt?

“Aan THUIS heb ik bijna een jaar gewerkt. Ik kreeg veel hulp van mijn oude speechschrijfster Nina Miezelmoe. Ik schreef doorgaans vroeg in de ochtend en zij ging met een ‘zachte’ pen door mijn epistels heen. Als ik iets miste, wees ze mij erop of kwam ze zelf met aanvullingen. Samen hebben we er iets moois van gemaakt. Ik geef de lezer graag inzage in een aantal afwegingen waar ik voor gestaan heb en waarom ik beslissingen nam zoals ik ze nam.”

Hulp gehad van uw dochter?

“Bij het schrijven heb ik geen hulp gehad van mijn dochter. Ik had veel aan een oud interview dat ik in de jaren negentig met mijn vader had gehad om juist het verhaal van vroeger bij de hand te hebben als hij zou komen te overlijden. En dat gebeurde ook. Hij overleed in oktober 2024, twee weken na mijn aftreden als burgemeester.”

Komt Rotterdam uitgebreid aan bod?

“Rotterdam komt uitvoerig aan bod in ‘THUIS’. Het begint met mijn sollicitatie, mijn installatie en hoge pieken en lage dalen die ik meemaakte. Het gevoel van beledigd zijn toen Marco Pastors als fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam tijdens mijn installatie mij een enveloppe overhandigde om daarin mijn Marokkaanse paspoort te stoppen en terug te sturen naar de Marokkaanse koning. Zo zaaide hij moedwillig twijfel over mijn loyaliteit aan Nederland. Maar ik sta ook stil bij de mooie momenten die ik meemaakte: de huldiging van Feyenoord, Tour de France, Koningsdag en het Eurovisiesongfestival.”

Amsterdam, Den Haag, of Rotterdam?

“In Amsterdam is mijn politieke loopbaan begonnen. De stad waar ik in 2006 als nummer twee op de lijst van de PvdA heel veel stemmen heb gekregen. Een groot teken van vertrouwen. Den Haag is de stad waar ik een deel van mijn jeugd heb doorgebracht. Maar Rotterdam zit als gegoten. De stad heeft een DNA die past bij mijn bestuursstijl. De stad waar ik als burgemeester helemaal mijn draai heb gevonden.”

En nu voorzitter van Jeugdzorg Nederland?

“Ik had mij voorgenomen pas na een jaar te gaan werken. Afkicken en een beetje rust in mijn leven. Dat is gelukt. In dat jaar is het boek tot stand gekomen. Tot kwam de vacature van voorzitter van Jeugdzorg Nederland langs. Een belangrijke sector waar duizenden professionals werken en waarin miljarden omgaan. En er is veel werk aan de winkel. Ik wil graag helpen de interventies te verbeteren en de kosten te beperken.”

En duider bij RTL-tonight, is dat leuk?

“Als duider bij RTL tonight geef ik commentaar op actuele politieke en maatschappelijke ontwikkelingen. Dat doe ik graag om enige nuance aan te brengen in de kakofonie aan geluiden die vooral de flanken bejubelen. Ik probeer dat gewetensvol en met gezag te doen.”

U blijft in Rotterdam wonen?

“Ik ben blij dat ik in Rotterdam kan blijven wonen. Hier ligt ons sociaal netwerk. Een aantal van mijn kinderen woont ook hier. Mijn jongste dochter volgt hier ook een opleiding. En ik heb geen reden om buiten Rotterdam te verhuizen. Dit is en blijft toch onze stad!”

‘Ik geef de lezer graag inzage in een aantal afwegingen waar ik voor gestaan heb en waarom ik beslissingen nam zoals ik ze nam.’ Foto: privé-archief