
Didi Landman bezorgt daklozen in onze stad een stralende glimlach
Algemeen 1.753 keer gelezenRotterdam - Sander de Kramer brengt op deze plek een eerbetoon aan de goeddoeners in Rotterdam, mensen die de stad kleur geven, die de wereld mooier maken. Deze keer: Didi Landman.
Al tien jaar lang helpt straattandarts Didi Landman Rotterdamse daklozen aan een stralende glimlach. Maar een opgeknapt gebit betekent veel méér voor de mensen van de straat. ‘Ik had een meneer in mijn stoel met zo’n slecht gebit, dat hij al jarenlang niet meer durfde te praten. Nu gaat hij elke dag fluitend naar z’n werk bij de RET.’
Mensen helpen zit Didi Landman in de genen. In haar geboorteland Zuid-Afrika merkte ze dat veel arme mensen geen geld hadden om naar de tandarts te gaan. Didi wilde deze mensen helpen. Al tijdens haar studie tandheelkunde ging ze de townships in om mensen van hun tandpijn te verlossen. ‘Maar ik ging ook naar de mensen die in het bos leefden. Zij woonden heel primitief en hadden nog nooit een tandarts gezien. Daar kwam ik compleet verrotte gebitten tegen. Ik zat dan onder een boom kiezen te trekken. Met de zon als tandartslamp. De mensen waren zo ongelofelijk blij als ik ze opeens van hun pijn had afgeholpen. Sommige kwamen als dank eten brengen.’
De liefde bracht Didi naar Nederland. Ze verwachtte dat in het rijke Holland iedereen een goed onderhouden gebit had. Maar niets was minder waar. ‘Op straat kwam ik daklozen tegen met afgebroken kiezen en halve gebitten. Er waren stakkers bij die graatmager waren, omdat ze niet konden kauwen. Onmenselijk gewoon.’
En dus werd Didi de eerste straattandarts van Rotterdam én van Nederland. Inmiddels heeft ze vele honderden thuislozen aan een mooi gebit geholpen. ‘Ik heb eens een man behandeld die letterlijk nog maar een paar afgebroken tanden had. Hij had hierdoor ook een heel slechte adem. Hij wilde dolgraag werken, maar kwam nergens aan de bak. Toen hij een nieuw gebit had, groeide zijn zelfvertrouwen met de dag. Uiteindelijk vond hij een baan bij de RET. Hij heeft inmiddels een huis en gaat elke dag fluitend naar z’n werk. Laatst stapte hij hier binnen om mij een mooie bos bloemen te komen geven. Dit soort verhalen maakt mij zo trots. Hier doe ik het voor.’
Didi redt met haar mooie werk vele mensen het leven. ‘Laatst kwam een mevrouw bij de dokter. Ze had onmenselijke pijn aan haar gebit, maar geen geld voor de tandarts. Toen schreef de dokter Ibuprofen voor. Daar nam ze er, puur van de pijn, zó veel van, dat ze even later met een maagbloeding op de intensive care lag. Zo kwam ik haar op het spoor en heb ik haar gelukkig kunnen helpen.’
![]()
Didi Landman en Sander de Kramer.















