Bewoners Hillesluis vertellen het verhaal van hun wijk met klei

Rotterdam - Tijdens workshops op verschillende locaties in Hillesluis verzamelde keramist Funda Baysal in samenwerking met Stichting Wijkcollectie verhalen van bewoners die zij vertaalden in klei. Op 15 november worden de ‘Verhalen in klei’ onthuld in Huiskamer Riederkwartier op het Stichtseplein, waar ze tot het eind van het jaar te zien zijn. Hierna gaan de objecten op reis door de wijk.

De objecten zijn gemaakt door bewoners van alle leeftijden en met allerlei verschillende achtergronden. Vervolgens zijn de kleiwerken in hars gegoten en in drie kunstobjecten in de vorm van meubels teruggebracht in de wijk. De meubels vormen zo aanleiding voor nieuwe gesprekken en ontmoetingen.

Het verhaal van de wijk 

“Ik wilde de bewoners van Hillesluis met elkaar in contact brengen en zelf het verhaal van de wijk laten vertellen”, zegt Funda. “Tijdens de workshops gaf ik de deelnemers geen specifieke opdracht; ze kregen volledig de vrije hand. Soms waren de bewoners nog wat verlegen, maar als ze eenmaal over hun leven vertelden, ging het maken van hun persoonlijke kunstwerk vanzelf”, aldus Funda. “Een aantal deelnemers had nog nooit gekleid. Dat maakte het extra spannend en leuk, en de klei werd een middel om met elkaar in gesprek te gaan. De vervaardigde objecten gaan over gezin en familie, relaties, over het land van herkomst, migratie, veiligheid, verlangens, liefde, verlies en gemis. De kleine werken, gemaakt door jong en oud, heb ik vervolgens verwerkt in drie meubelstukken van hars. Zo zie je tientallen intieme, lieve, interessante, maar ook erg grappige verhalen.”

Lees verder onder de foto.

Foto: Marijke Gips

Poëzie in beeld

“In de samenwerking met kunstenaars zijn wij nieuwsgierig naar de manier waarop zij naar verhalen en de rol ervan kijken”, zegt Nicole van Dijk, directeur van Stichting Wijkcollectie. “De manier waarop Funda met haar kunst persoonlijke verhalen verbeeldt en laat communiceren met de hele wijk vind ik heel waardevol. Het brengt mensen dichter bij elkaar én het laat bewoners met een lach naar hun eigen verhaal kijken. Het eindresultaat vind ik poëzie in beeld.”