Als je een handje helpt in Familiehuis Daniel den Hoed ga je altijd met een hart vol dankbaarheid weer naar huis

Rotterdam - Familiehuis Daniel den Hoed is één van de mooiste plekken van Rotterdam. In het prachtige pand in Little C tegenover het Erasmus MC heerst vrijwel altijd een fijne sfeer. Mensen met het hart op de goede plek zorgen ervoor dat familieleden van kankerpatiënten er in alle rust voor hun naasten kunnen zijn. En het is er altijd gezellig, Want een droevige stemming is wel het laatste waar de gasten behoefte aan hebben.

Door Emile van de Velde

Ik loop naar de bushalte. Het is vrijdag rond half zes en na een middag vol bedden verschonen, kasten bijvullen en afwasmachines uitruimen, ben ik een beetje bezweet. Maar uiterst voldaan. Ik kom een vrouw tegen die ik eerder die dag in haar eentje in de eetkamer van Familiehuis Daniel den Hoed zag zitten. Toen was ze wat stil en in zichzelf gekeerd. Nu loopt ze met opgeluchte tred over het zebrapad richting het Erasmus MC. “Mijn man komt zo uit coma, ik ga hem voor het eerst in zes weken weer even spreken!” Ze bedankt me nog voor de schone handdoeken die ik drie uur eerder voor haar kamerdeur heb gelegd. “Ik vind het zó fantastisch wat jullie doen, echt heel bijzonder.” Met een goed gevoel stap ik de bus in.

Enorme dankbaarheid

De enorme dankbaarheid van de mensen die in het Familiehuis logeren, heb ik zelden in mijn leven ervaren. De dagelijkse hoeveelheid koekjes, snoepjes, taarten en andere cadeautjes ook niet. Maar de lach van die huppelende vrouw is het mooiste. Daar kan ik het hele weekend blij van zijn.

Familieleden van kankerpatiënten in het Erasmus MC vinden in Familiehuis Daniel den Hoed een warm welkom. En de rust die ze nodig hebben. Omdat vrijwilligers ervoor zorgen dat het huis overal schoon en opgeruimd blijft, hoeven ze zich over zo min mogelijk zaken zorgen te maken. Op de vijf verdiepingen (van de 6e tot en met de 11e etage aan de Karl Weisbardstraat 205) In het Familiehuis vinden de gasten onder meer een daktuin (op de achtergrond van de foto), een huiskamer, een kleine bibliotheek, keuken en eetkamer, een sportruimte en een stiltecentrum waar ze zich even terug kunnen trekken. In het Familiehuis zijn 30 gastenkamers. De meeste kamers hebben plek voor twee personen, vaak kan er een extra bed worden bijgeplaatst.

Vanaf de allereerste intake- en evaluatiegesprekken heb ik de managers laten schrikken door steevast te zeggen: “Ik vind er eigenlijk niets aan, het huishoudelijke werk dat ik hier doe, sla ik thuis zoveel mogelijk over.” Om dan na een korte stilte het verbouwereerde managersgezicht lachend aan te kijken: “Maar ik doe het heel graag, het maakt me zó gelukkig.”

Lees verder onder de foto.

Op 5 mei 2021 betrok Familiehuis Daniel den Hoed een prachtig nieuw pand in Little C. Daarvóór zat het Familiehuis meer dan dertig jaar op de Groene Hilledijk waar toen ook de Daniel den Hoedkliniek gevestigd was. Deze week werd officieel bekend dat er een brug over de ‘s-Gravendijkwal komt tussen het Familiehuis en het Erasmus MC.

Zo min mogelijk rompslomp

Veel mensen die als vrijwilliger in Familiehuis Daniel den Hoed werken, hebben zelf iets naars op het gebied van kanker meegemaakt. Ze weten hoe belangrijk het is dat familieleden van patiënten even zo min mogelijk rompslomp aan hun hoofd hebben. Als je echtgenoot, vader, moeder of kind voor zware behandelingen aan de overkant van de ‘s-Gravendijkwal moet zijn, wil je je dáár op concentreren.

Dan wil je een schoon bed.
Een plek om je even terug te trekken.
Dan wil je niet elke dag lange reizen naar Rotterdam hoeven te maken.
Misschien wil je soms even een goed gesprek. Of juist een spelletje spelen.
Dan is een tijdelijk ‘tweede thuis’ vlakbij het Erasmus MC van cruciaal belang.

Zeeuwse bolussen

De mensen die in het Familiehuis logeren, komen meestal van ver. Hun familieleden moeten vaak langdurig aan kanker behandeld worden en hebben meer dan ooit iemand in hun buurt nodig. In het Familiehuis hoor je mensen praten met Brabantse tongval, of in zangerig Limburgs. Er zijn ook vaak Zeeuwse bolussen bij de thee. En er verblijven altijd wel een paar mensen van de Antillen. Als je weken- of maandenlang bestralingen of chemo nodig hebt, is heen en weer vliegen nu eenmaal niet te doen.

Waar mensen ernstig ziek zijn, is er veel verdriet. Uiteraard. Mensen komen terug van een slechtnieuws-gesprek om uit te checken. Dan moeten ze bijvoorbeeld zonder echtgenoot weer naar huis. Dat is moeilijk, al ben ik onder de indruk geraakt van de liefde waarmee die mensen worden getroost. 

Luisterend oor

Maar vaak is er ook goed nieuws. Ik zal die stralende mevrouw niet vergeten die tegen iedereen die het horen wilde (en dat is letterlijk iedereen, een luisterend oor is de eerste taak van de vrijwilligers) vertelde dat ze na zes maanden weer terug naar Aruba kon: “Volgende week zie ik eindelijk mijn hondjes weer!”

Lees verder onder de foto.

Familiehuis Daniel den Hoed lijkt een beetje op een hotel, maar is dat nadrukkelijk niet. De gasten zorgen bijvoorbeeld voor hun eigen eten, houden hun eigen kamer schoon en doen zelf de was. De vrijwilligers doen de rest. Foto: Marcel Krijger 

Ik solliciteerde ruim een jaar geleden bij Familiehuis Daniel den Hoed na een oproep in De Havenloods, de krant waar ik voor werk. Een dagdeel per week even weg zijn bij de hectische actualiteit in Rotterdam leek me gezond. Als ik naar het prachtige pand in Little C ga om vloeren te vegen of was op te vouwen, houdt mijn collega op de redactie het nieuws voor dehavenloods.nl bij. Dan ben ik even weg. En kom ik dus altijd met een goed gevoel weer terug. Je bent belangrijk voor anderen, maar dat betekent niet dat je er zelf ook niet iets positiefs aan over kunt houden.

Dankbaarheid van mensen dus.

Soms komen er zomaar mensen zeggen hoe mooi ze het vinden dat er een plek als deze is. Of er logeert een kok die voor iedereen böreks maakt. Pas kwam er een man na een jaar even snel langs. Hij viel één van de managers in de armen, en ging toen weer verder met zijn dagje Rotterdam. Vrijwel dagelijks sturen dankbare oud-gasten lekkers op. Vorige week lagen er chocolaatjes met de tekst ‘Jullie zijn superheroes’ op tafel. Tijdens de feestdagen stond er een stapel banketstaven tot het plafond opgestapeld.

Dat ene zinnetje...

Meestal werk ik een dagdeel per twee weken in het Familiehuis. Zo’n dienst begint met een overdracht waarbij één van de managers vertelt wat er voor ontwikkelingen in het huis zijn. Vrijwel alle gasten ondertekenen een verklaring waarin staat dat de vrijwilligers bijgepraat mogen worden over hun situatie. Zo weten we ongeveer waar we rekening mee moeten houden als we mensen spreken. Je leert de gasten wat beter kennen, je voelt een beetje aan wie er behoefte heeft aan een praatje. Dat kan een lang gesprek zijn. Of juist dat ene zinnetje...

“Ik ben zó dankbaar voor wat jullie hier doen.”

Ook een handje helpen?

Vrijwilligers in Familiehuis Daniel den Hoed staan klaar met een luisterend oor en helpende hand. In kleine teams verricht je met collega’s licht huishoudelijke en administratieve werkzaamheden. Dat doe je een dagdeel per week naar keuze, overdag, ‘s avonds en/of in het weekend. Er zijn op dit moment niet genoeg vrijwilligers. Er moeten mensen bij. Mensen die anderen willen helpen ze zoveel mogelijk rust aan het hoofd te geven om er te kunnen zijn voor hun zieke naasten.
Wil je ook je steentje bijdragen? Kijk dan op familiehuis.nl/vrijwilligerswerk.