Beste ‘Slammer’ dicht over mayo, vocht en natuur

Rotterdam - Ze mag zichzelf heel 2022 ‘Slampion’ van de Maasstad noemen. Angelika Geronymaki (35) won namelijk de afgelopen Poetry Slam Rotterdam. Met haar talige en soms een beetje ranzige poëzie wist ze publiek en jury in te pakken. Later dit jaar vertegenwoordigt ze onze stad op het Nederlands Kampioenschap. En dat terwijl ze pas vrij kort het dichten ontdekt heeft. Angelika is onze Rotterdammer van de Week.

Door Nynke Vermaat

Hoe lang woon je al in Rotterdam?

“Toen ik twee was verhuisde mijn gezin van Heraklion, Griekenland, naar Rotterdam. Tussendoor heb ik nog een heel aantal jaar in Barendrecht gewoond, maar ik bleef hier naar school gaan. Eerst naar het Erasmiaans Gymnasium. Maar onder andere omdat Grieks niet zo goed ging, ironisch genoeg, ben ik vwo gaan doen op een andere school. Toen ik op mezelf ging wonen kwam ik weer naar Rotterdam.”

Wat doe je in het dagelijks leven?

“Ik ben theaterdocent, regisseur en maker. Ik geef theaterlessen aan basisschoolleerlingen en studenten op plekken waar het sociaal betekenis heeft, in Den Haag (Schilderswijk) en bij Zestienhoven en Charlois. En het regisseren is eigenlijk ook docerend, want dat is vrijwel altijd met niet-professionals.”

En je dicht dus.

“Ik ben gaan dichten omdat ik iets voor mezelf zocht, iets om me te uiten. Het verschilt waar mijn gedichten over gaan. Vaak over wat ik zie en meemaak en dat vergroot ik uit. Ik koppel ze soms aan activisme, natuur of over hoe je je als vrouw verhoudt tot de wereld. En soms is het ook compleet fantasie. Ze zijn in elk geval altijd heel lijflijk en beeldend.”

“Dat lijflijke zorgt soms voor iets ranzigs. Bijvoorbeeld in de finale van de Poetry Slam droeg ik een paar gedichten voor met goed ritme en dat lijflijke erin, want dat kan je goed performen. Een gedicht ging over hoe je tijdens lockdown één wordt met je huis en hoe je verslonst. Maar ook een feministisch gedicht over hoe in veel culturen vrouwelijke ‘vochten’ (lees: ongesteldheid) vies zijn. Daar heb ik mee gespeeld door een mayonaiserecept te koppelen aan seks.”

Een ‘slam’ is een voordracht-wedstrijd voor dichters, waarbij ze strijden om de stemmen van het publiek. Om te winnen moet je kunnen schrijven én performen. Klinkt alsof een Poetry Slam jou op het theatrale lijf geschreven stond.

“Omdat ik elke maand naar de Poetsclub in café De Schouw ga, had ik al best veel gedichten af en geoefend. Het voordragen voelde al als kleine abstracte toneelstukjes. Zo kwam ik bij de Poetry Slam. En mijn theaterervaring is inderdaad goed van pas gekomen, ik heb geen podiumvrees.”

Was dit je eerst poëziewedstrijd?

“Ja, het was mijn eerste fysieke poëziewedstrijd. Ik heb al best veel opgetreden, maar nog nooit met een wedstrijdelement. Dat maakte het wel erg spannend, want ik stel me met mijn poëzie kwetsbaar op. Het kan lastig zijn als iemand dat dan beoordeelt. Maar die spanning haalde wel het beste in mij naar boven.”

“Eigenlijk ben ik nog helemaal niet zo lang bezig met dichten. Een jaar of twee, drie pas. Ik ben erg blij met de titel ‘Slampion’, want sommige mensen denken dat een soort sinterklaasgedicht ook poëzie is. Daarvan heb ik mijzelf nu in elk geval onderscheiden.”

Hoe is de Rotterdamse dichtersscene?

“Voor mij is Poetsclub de centrale as, dat heeft mijn vuurtje aangewakkerd. Ik vond het heel cool hoe toegankelijk het daar is. De stadsdichter van Rotterdam draagt daar voor, maar ook iemand die aan de keukentafel zijn allereerste gedicht heeft geschreven. Iedereen neemt elkaar serieus. Er zijn wel meer podia en ook wel spoken word, maar daar weet ik minder vanaf. Ik vind de Poetsclub een hele waardevolle, ook om gewoon poëzie te beluisteren. De losse café-setting maakt het toegankelijk.”

En dit najaar ga je Rotterdam verdedigen op het NK.

“Ja! Het lijkt me leuk om ook wat vaker ergens anders op te treden dan hier. Zoals gaat gebeuren bij het NK. Bij de Slam in Rotterdam kende ik de meeste deelnemers al wel, dus het NK wordt nóg spannender.”