Chaimae Fadis wil verschil maken, ze wil onze burgemeester worden

Rotterdam - Chaimae Fadis is nog maar twintig jaar oud, maar heeft nu al een indrukwekkend CV. Hockey zorgde voor een omslag in haar leven. Ze groeide op in Hillesluis en kwam op haar vijftiende bij de Hockey Club Feijenoord terecht. Haar toekomstdroom? “De eerste vrouwelijke burgemeester van Rotterdam worden!” Chaimae is onze Rotterdammer van de Week.

door Anne Klapmuts

Je bent erg ambitieus en hebt voor je leeftijd al veel bereikt. Heb je een doel voor ogen?

“Ik wil de eerste vrouwelijke burgemeester van Rotterdam worden! Dat roep ik al vanaf mijn vijftiende. Ik heb burgemeester Aboutaleb advies gegeven voor zijn derde termijn. Ik werd gevraagd om als jongere input te geven over kansengelijkheid. Toen dacht ik: ‘hij gaat nog zes jaar, daarna ben ik aan de beurt!’ Haha, grapje natuurlijk. Ik wil me eerst nog verder ontwikkelen.”

Hoe kwam je met hockey in aanraking?

“Op de middelbare school werden allerlei dingen gepromoot en ook de hockeyvereniging kwam langs. Op mijn school riep dat weinig enthousiasme op! Hockey is toch vaak een elitaire sport. Ik vond het zielig voor de mensen die voor de klas stonden, dus ik stak mijn vinger op om een keer mee te doen. Al snel was ik verkocht!”

Wat vind je er zo leuk aan?

“Het gaat niet alleen om de sport zelf, maar vooral ook om het verenigingsleven. Dat heeft mij zoveel gebracht. Op een club leer je allerlei 21e-eeuwse vaardigheden. Ik heb mezelf ontwikkeld en heb leren samenwerken en omschakelen. En nog belangrijker: ik leerde een heleboel mensen kennen. Door hockey ben ik gaan inzien hoe belangrijk je netwerk is.”

Wat is daar zo belangrijk aan volgens jou?

“Op mijn zestiende liep ik stage bij het Nationaal Programma Rotterdam Zuid (NPRZ). Mijn begeleider vertelde me: ‘Chaimae, het gaat niet om wie je bent, maar om wie je kent’. Dat heb ik serieus genomen. Iedere gast die daar op afspraak kwam, sprak ik aan terwijl ik koffie inschonk. Ik maakte een LinkedIn-profiel aan en voegde iedereen toe. Het grappige is dat je pas vanaf je achttiende een account op dat platform mag, dus ik moest liegen over mijn leeftijd. Door dit te doen, heb ik daarna nooit meer hoeven solliciteren. Alle stages, baantjes en klussen die ik heb gedaan, kon ik via via regelen. Nu wil ik andere jongeren helpen met deze connecties.”

Hoe doe je dat?

“Bijvoorbeeld door mijn werk bij het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Ik kan heel slecht tegen onrecht en wil mezelf daar keihard voor maken. Ik wil verschil maken. Jongeren die opgroeien in wijken zoals Hillesluis moeten veel schakelen tussen de verschillende leefwerelden die ze hebben, van school tot thuis en op straat. Dat zorgt voor belemmeringen en daarmee wordt zoveel talent verspild. Ik zie het als taak van de maatschappij om jongeren te motiveren. Niet zeggen dat ze dom zijn, maar juist stimuleren. Alle mensen om een jongere heen, van docent tot buurman tot hockeycoach, moeten een campagneteam vormen.”

Wat betekent Rotterdam-Zuid voor jou?

“Ik houd van Zuid en ga daar nooit weg. Ik heb niet één favo plek, maar als Feyenoorder moet ik natuurlijk De Kuip wel noemen. Maar ook als ik op de Beijerlandselaan loop, voel ik me thuis. De Laan op Zuid is supermooi geworden. En Hillesluis is een hele groene wijk, dat vind ik fijn. Toch zie ik Rotterdam niet in de twee kanten van de brug, maar als geheel. Ik ga bijvoorbeeld ook heel graag met mijn twee jongere broertjes van 10 en 12 jaar naar Diergaarde Blijdorp.”

“De diversiteit maakt Zuid bijzonder. Alle verschillende culturen en achtergronden zorgen voor een krachtige samenleving. Slechts twee procent van de Nederlanders is helemaal Nederlands, wist je dat? Nederland is zoveel meer dan alleen Sinterklaas en Kerst.”

Wat ga je doen als je later burgemeester van Rotterdam bent?

“Ik wil meer investeren in onderwijs. De jeugd is de toekomst en de basis die zij meekrijgen is heel belangrijk. Er zijn zoveel intelligente jongeren, dat wil ik benutten. Daarnaast zijn er zoveel initiatieven voor gelijke kansen. Ik zou willen dat al deze losse projecten meer samenwerken en van elkaar gaan leren. Het menselijke stuk is volgens mij het allerbelangrijkst. Ik praat gewoon tegen iedereen, maak contact. Daar leer je van.”