De man bij de ingang van de supermarkt heeft niks, maar is wél de enige die lacht...

Rotterdam - Onze columnist Rachid Benhammou schrijft deze week over de man die elke dag bij de ingang van de supermarkt staat. Hij heeft niks, maar is wél de enige die lacht...

‘Hij wordt genegeerd door al die gehaaste mensen, bepakt met volle boodschappentassen. Dagelijks staat hij bij de ingang van de supermarkt en vraagt, met een vriendelijk gezicht, de mensen om wat kleingeld. En ook nu, tijdens het Sinterklaasfeest, krijgt hij constant nul op rekest. Ik besluit om, na het boodschappen doen, even bij hem te blijven staan en vraag hem of hij het niet frustrerend vindt dat iedereen hem negeert. 

“Ik vind het niet erg omdat ik weet dat iedereen op dit moment wel andere, belangrijkere zaken aan het hoofd heeft. Mensen hebben haast en willen snel naar huis om pakjesavond te vieren. En daarnaast hebben veel mensen het tegenwoordig zelf financieel zwaar en kunnen weinig missen”, antwoordt hij diplomatiek.

Dan legt hij zijn hand op mijn arm en fluistert: “En daarnaast denk ik dat ik op dit moment degene ben met de minste zorgen en stress. Ik heb dan wel niks maar ik ben de enige hier die lacht. Kijk maar om je heen!” Verrek; hij heeft nog gelijk ook. Een tijd lang let ik op de gezichtsuitdrukkingen van het winkelend publiek en ontwaar geen enkel vrolijk of vriendelijk gezicht. Mensen zijn zo met zichzelf en de eigen problemen bezig, dat ze geen tijd hebben om te genieten van het vooruitzicht op die leuke avond.

Het is een vreemde gewaarwording dat de één geen genoeg kan krijgen van de feestdagen en voor de ander het niet snel genoeg januari kan zijn. Dat de één rondhuppelt met zware boodschappentassen en cadeaus en de ander om kleingeld moet bedelen. 

Zijn we ons, tijdens de feestdagen, extra bewust van onze plek in de wereld en van de wereld om ons heen? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het voor veel mensen ook zwaar is. Juist nu, in tijden van eenzaamheid of armoede, waarin velen niet eens de verwarming aan durven te zetten of het bezoek aan de huisarts uitstellen. Desalniettemin vond ik het bijzonder om te zien dat iemand met niks, ook gelukkig en vriendelijk kan blijven. Als ik hem vraag of hij nog wat anders wenst, geeft hij me een hand en zegt: “Ja, dat jij en je geliefden een mooie avond hebben.”

Fijne feestdagen allemaal. En vergeet niet af en toe vriendelijk om je heen te kijken en wellicht iemand een helpende hand te bieden. Daar word je echt vrolijk van.’

Rachid Benhammou is cultureel ondernemer en freelance journalist.