‘Een beetje’ rollerderby doen kan niet bij Death Row Honeys

Rotterdam - Rotterdam Roller Derby timmert flink aan de weg. Vorige maand was de World Cup 2018 live te volgen op een viewing party in café de Oude Sluis en na een open training afgelopen zaterdag is er zaterdag 24 februari een bootcamp in de thuishal Sportcentrum West.

Door Emile Hilgers

Voor wie nog nooit van rollerderby heeft gehoord: de teamsport op rolschaatsen is een contactsport waarbij van elk team één ‘jammer’ (spreek uit: jemmer) punten kan scoren. Dat kan door tijdens races van maximaal twee minuten het ‘peloton’ met van elk team vier ‘blockers’ te passeren. De teams rijden op een ovaal en de jammers - herkenbaar een een ster op de helm - moeten tegen een stootje kunnen, want ze mogen bij hun inhaalpoging gehinderd worden. Blockers mogen spelers van het andere team wegduwen om plaats te maken voor hun jammer. Knie- en elleboogbeschermers, een helm en een mondstuk zijn verplicht.

Omdat een wedstrijd twee keer dertig minuten duurt, is een goede conditie een eerste vereiste. Daarnaast is tactiek is heel belangrijk bij rollerderby. Alleen door goed samen te werken kunnen de blockers zorgen dat hun jammer vrij baan krijgt. Een jammer die op voorsprong staat, kan bijvoorbeeld de wedstrijd afblazen als hij of zij voorziet dat de winst in gevaar komt.

Rotterdam Roller Derby heeft twee teams: een A-team (de Death Row Honeys) en een B-team (de Killer Bees). Een mannenteam (de Classic Cockroaches) is uiteen gevallen en traint nu bij clubs in de omgeving. “Er zijn twaalf rollerderby verenigingen in Nederland”, vertellen Roos Altay (Rebel Drillsome) en Mariëlle Verbeek (Monster Mary). “Er is geen competitie, wel eens per twee jaar een NK. “Bij ons kunnen meiden vanaf 16 jaar lid worden. We trainen drie keer per week, dus het is best wel intensief. Daarnaast doen sommigen crossfit, om sterk te worden.”

Omdat er tot voor kort geen officiële roller derby bond was, moet Rotterdam Roller Derby nog zonder subsidie zien rond te komen. “We organiseren en bekostigen alles zelf”, zegt Roos. “Daarom heeft bij ons iedereen een taak, je kunt niet ‘een beetje’ aan rollerderby doen. Eén van de leuke dingen is dat we voor wedstrijden geregeld naar het buitenland gaan en ook veel internationale gastteams op bezoek hebben. Ook de reizen betalen we zelf, maar daardoor is er wel een hele hechte onderlinge band.”