Casper van Eijck wil mensen beter maken, maar ontmoet bijna alleen maar nabestaanden

Rotterdam - Casper van Eijck is een gerenommeerd chirurg en onderzoeker op het gebied van alvleesklierkanker. Alvleesklierkanker is, na longkanker, de meest dodelijke vorm van kanker in Nederland. Hij is ‘de boodschapper van slecht nieuws’ en door zijn rol als boegbeeld van Support Casper een van Nederland bekendste artsen geworden. Daarnaast is hij ook al 35 jaar clubarts van Feyenoord, wat hij daarvoor een paar jaar bij Sparta was. Van Eijck woont in Hillegersberg met zijn vrouw Charo en hun honden Lia en Kiyo. Hij kreeg al eens de Gouden Mossel, was Rotterdammer van het Jaar. Maar nog geen Rotterdammer van de Week. Dus dat is hij deze week!

door Emile van de Velde

Of het nou de Kralingse Plas is, de Bergse Plassen, de Nieuwe Maas. Casper van Eijck (63) vindt al het Rotterdamse water schitterend. Misschien komt dat omdat hij als kind bij de Coolhaven zo vaak binnen moest blijven, bang als zijn ouders waren dat hij er in zou vallen. Of omdat zijn vader op de Holland Amerika Lijn werkte. “Járen later heb ik een tocht gemaakt met De Rotterdam. Mét De Rotterdam wegvaren uit Rotterdam, op het schip waar m’n vader werkte, ik krijg er nu nóg kippenvel van.”

Je vader is zelf overleden aan kanker.

“Ja, toen ik een jaar of 26, 27 was. Maar toen wist ik al heel lang dat ik chirurg wilde worden hoor. Al heel vroeg was ik gefascineerd door de magie van de operatiekamer. Dat je onder narcose gaat en je helemaal overgeeft aan een ander, vond ik heel bijzonder. En ik wilde die ander zijn, ik wilde mensen beter maken.”

Je bent vaak de boodschapper van slecht nieuws.

“Ik probeer daar elke keer weer van te leren, zo empathisch mogelijk te zijn. Elke keer probeer ik in te schatten wie er tegenover me zit en hoe ik me het beste kan inleven. Het is ook wel een ‘leuke’ uitdaging om daar steeds beter in te worden. Als dat lukt, kan ik daar echt trots op zijn. Het zijn natuurlijk vaak alleen nabestaanden waar ik later nog contact mee heb. Soms word ik in het ziekenhuis nog aangeklampt door iemand die zegt dat ie er zonder mij niet meer was geweest. Maar nee, niet heel vaak.”

Het werk ging ook in coronatijden onverminderd door op Van Eijcks afdeling.

“Mijn patiënten hebben een dermate ernstige aandoening dat operaties niet uitgesteld kunnen worden, dat is ook niet gebeurd. Voor mijn collega’s op de IC is het fijn dat ze nu even een beetje bij kunnen komen, eens wat vakantiedagen kunnen opnemen. Ze hebben op hun tenen gelopen. Al moeten we er ook weer niet al te dramatisch over doen. Het is ons werk. We hebben elke dag met leven en dood te maken.”

Je werk in de voetbalwereld is een welkome afwisseling van het werk in het ziekenhuis. Mis je het voetbal?

“Nou, dat valt eigenlijk wel mee. Voetbal moet in deze tijd echt ondergeschikt zijn aan de gezondheidsproblemen in de maatschappij. En ik vind er geen bal aan om voetbal zonder publiek te beleven. Ik kan er nog geen vijf minuten naar kijken. Bij Feyenoord hebben we alles prima geregeld vind ik; in kleine groepjes, op verschillende tijdstippen. Ik vind dat de club een schoolvoorbeeld is van hoe het moet.”

Je bent in alles honderd procent Rotterdams.

“Ja, als ik hier twee weken weg ben, wil ik terug. Rotterdam is open. Er is veel wederzijds respect, ik ben er echt trots op hoe alle verschillende culturen met elkaar omgaan. Onder mijn promovendi heb ik mensen die een paar jaar geleden nog in een vluchtelingenkamp zaten. Ik ben er echt trots op hoe we die mensen welkom heten in onze stad. Ik ben ook erg trots op onze burgemeester, hij combineert oprechtheid, integriteit en intelligentie op heel knappe manier.”

Wat zou er anders kunnen in onze stad?

“Al die wegen rond de stad vind ik lelijk, met al die vrachtwagens en auto’s die er stilstaan. Ik ben blij dat ik op een scooter rij. En ik snap niet waarom de stad altijd opgebroken is.. Ik krijg veel patiënten uit het buitenland en vind dat geen mooi visitekaartje. Ik wil graag dat Rotterdam positief de wereld over gaat. Daarom verheug ik me erg op het songfestival. Zelf heb ik daar niks mee, maar het lijkt me een prachtige manier om onze stad op de kaart te zetten. Ik gun het al die mensen die zo hun best hebben gedaan dat evenement naar Rotterdam te krijgen. Zo’n feest hebben de mensen straks wel verdiend vind ik.”

Support Casper

Support Casper hoopt dat er over tien jaar effectieve en betaalbare medicijnen tegen alvleesklierkanker beschikbaar zijn. Het onderzoek gaat gewoon door”, benadrukt naamgever en boegbeeld Casper van Eijck. “Maar de coronacrisis is wel een hele grote tegenslag. Onze inkomsten vallen grotendeels stil. De evenementen kunnen niet meer doorgaan. En daar halen we toch het grootste gedeelte van het geld mee op.”

Van Eijck zet zich al jaren in om medicijnen voor zijn specialisatie te vinden. Alvleesklierkanker is, na longkanker, de meest dodelijke vorm van kanker. Ieder jaar krijgen zo’n drieduizend Nederlanders de ziekte, de meesten leven daarna niet langer meer dan een half jaar. Van Eijck: “Soms kom ik iemand tegen die me aanklampt en zegt ‘zonder jou was ik er niet meer geweest.’ Maar niet vaak. Meestal heb ik alleen nog contact met nabestaanden.”

Support Casper haalt veel inkomsten binnen van benefietacties van de Rotterdamse voetbalclubs (Van Eijck is ook clubarts van Feyenoord). En dit jaar stonden er onder meer nog acties gepland tijdens Marathon Rotterdam (25 oktober, doorgang nog onzeker) en de Nijmeegse Vierdaagse (afgelast). 

Doneren kan natuurlijk nog wel, via supportcasper,nl