Mevrouw Boekhout is ten einde raad: ‘Alleen de burgemeester kan beslissen of ik hier mag blijven wonen’

Rotterdam - Herkent u deze dame van 92 jaar? Dat is de titel van het pamflet waaruit duidelijk wordt dat de 92-jarige mevrouw Boekhout haar huis aan de ’s Gravenweg uit moet. Haar zoon Leo en enkele betrokken Rotterdammers proberen hiermee zo veel mogelijk handtekeningen te verzamelen om aan burgemeester Ahmed Aboutaleb te overhandigen. Zo hopen zij dat mevrouw er tot het eind van haar leven mag blijven wonen.

Door Annemarie van der Ploeg

“Toen mijn vader was gestorven, ging mijn man naar de huisbaas. Mijn ouders huurden het huis al heel lang. Wij wilden het huren, maar de huisbaas wilde het verkopen voor 50.000 gulden”, legt mevrouw Boekhout uit. “De gemeente bood 70.000 gulden, dus besliste de huisbaas dat de gemeente het dan mocht kopen, maar wij het mochten huren. Maar in 1987 liet de gemeente weten dat wij eruit moesten. Er kwamen advocaten aan te pas en de rechtbank. De rechter besliste dat de gemeente de schuur kreeg maar niet aan het huis mocht komen. Maar wat toen beslist is geldt nu niet meer. Ik moet in april 2024 mijn huis uit. Er is een mevrouw bij me langsgekomen, die ook vond dat ik er niet zo maar uit zou moeten. Zo is dit pamflet tot stand gekomen.”

Momenteel worden er zo veel mogelijk handtekeningen verzameld om aan de burgemeester te overhandigen. Mevrouw Boekhout: “Alleen hij kan nog beslissen of ik mag blijven zitten. Het is een rare tijd. Hoe kom je aan een huis? De gemeente zorgt ook niet voor een vervangend huis. Ze kunnen je er zo uit zetten. Je hebt heel weinig te vertellen tegenover de grote bazen. Eigenlijk is het heel raar, maar ik heb helemaal niet het idee dat ik eruit moet. Ik sta wel overal ingeschreven. We wachten maar af.”

Zoon Leo is bezorgd om zijn moeder. “Ik heb er vroeger ook gewoond en ben daar opgegroeid sinds ik 9 was. Opa en oma hebben er gewoond en mijn moeder is er geboren in 1930. Mijn ouders zijn er komen wonen toen opa overleed. De gemeente had toen al plannen voor Prinsenland. Ik heb er met mijn bedrijf gezeten. De afspraak was, dat als ik vrijwillig zou vertrekken met mijn bedrijf, dat mijn ouders daar tot hun dood mochten blijven. Maar die mensen die dat hebben afgesproken, leven niet meer of zijn weg bij de gemeente.”

“Toen mijn vader overleed zette de gemeente door en nu moet mijn moeder eruit. Een advocaat heeft alles uitgezocht maar alles was eigendom van de gemeente en jaren geleden was hen al de wacht aangezegd. Ze pachtten het toentertijd, dus je hebt weinig poot om op te staan. Maar wat mij frustreert is dat mijn moeder 92 is en nog goed bij de tijd. Als ze moet verhuizen gaat het fout met haar. Maar ook, waar moet ze naartoe? Het is toch godgeklaagd dat zo’n mensje op die leeftijd op straat wordt gezet? Ik denk ook: “Wat nu?”

Wil je mevrouw Boekhout steunen? Het formulier/pamflet waarop je jouw handtekening kan zetten - indien je dit eerst kunt uitprinten - is hieronder afgebeeld.