Chaos op Woudestein: rook, gewonden en heel veel hulpdiensten
Oefenen op stadionramp
Rotterdam - Schreeuwende supporters slaan tegen de hekken, achter in het stadion doemt rook op en overal flitsen zwaailichten van hulpdiensten. Binnen liggen verschillende mensen op de grond, met op het eerste oog flinke verwondingen. Voor wie niet beter weet, lijkt er woensdagavond van alles mis in het stadion van Excelsior Rotterdam. Of is het een uit de hand gelopen 1 aprilgrap?
Woensdagavond kwamen verschillende hulpdiensten bijeen voor een grootschalige calamiteitenoefening. Er was een wedstrijd tussen Excelsior en Sparta in scène gezet. Rotterdam-Oost tegen Rotterdam-West. En dat ging 'mis'. In een fictief scenario werd een rampsituatie nagebootst, zodat hulpdiensten konden oefenen, en voorbereid zijn als het in het echt gebeurt. De voetbalsupporters moesten het stadion verlaten vanwege een brand. Daarbij kwamen de uitsupporters langs de thuissupporters, wat voor extra spanning zorgde.
Het geschreeuw van beide groepen supporters wordt kort overstemd door een boodschap die door het stadion galmt: het stadion moet worden ontruimd. De thuissupporters worden naar buiten begeleid. Een deel lijkt te luisteren, maar rent al snel weer terug. Het slaan op de hekken en het geschreeuw vormen een constant achtergrondgeluid. In een ander deel van het stadion worden de thuissupporters relatief snel naar buiten geleid.
Een hoop geduw en getrek en de rook achter in het stadion breidt zich uit
“Ik moet mijn stage-uren nog halen”, vertelt een van hen. Een bijzondere manier om die te vullen. Hij kijkt naar het uitvak, waar de spanning oploopt. Er ontstaat een hoop geduw en getrek en de rook achter in het stadion breidt zich uit. Dan blijken er ook gewonden te zijn, gespeeld door getrainde acteurs. Bovenin zit een vrouw met blauwe plekken in haar gezicht, iets verderop ligt een man met een flinke wond aan zijn been.
Bebloed shirt
Een steward bij het hek probeert iedereen rustig naar buiten te verwijzen. Er gebeurt veel, maar hij houdt het hoofd koel. De eerste slachtoffers worden naar buiten gedragen. “Dat is een goede acteur, sjonge sjonge”, zegt hij, terwijl hij kijkt naar een man op een brancard met een bebloed shirt. Zijn collega fungeert als steun voor een van de slachtoffers. Samen zitten ze al bijna drie kwartier tegen elkaar aan.
Op de parkeerplaats is het ook onrustig. Slachtoffers worden gedragen, begeleid en behandeld. Het gepiep van portofoons wijst op een constante communicatie tussen de verschillende diensten. Er wordt druk overlegd. Iets verderop loopt een vrouw naar haar vrienden, die al eerder waren geëvacueerd en nu toeschouwer van de oefening zijn. “Ik kan weer lopen!”, zegt ze opgelucht.
Onruststokers
De uitsupporters, van wie sommige zichtbaar moeite hebben om hun gezicht in plooi te houden, worden één voor één doorgelaten en naar een bus gebracht. In de bus klinkt luid gejoel. Een van de onruststokers blijft in zijn rol en zegt tegen de politieagent: "Ik moet naar de andere kant, mijn vrouw en kinderen zijn daar nog.” Even later start de bus en komt dit deel van de oefening tot einde. Op de parkeerplaats worden de laatste slachtoffers geholpen, waarna de oefening wordt afgesloten en de evaluatie begint.
Terwijl de rook optrekt en de zwaailichten doven, blijft de boodschap hangen: als het ooit echt misgaat, moet alles in één keer goed gaan.
