Ritje door nieuwe tunnel om van tunnelangst af te komen: ‘Ik wil van die angst af, het was nu of nooit’

31 maart 2025, 13:01 Algemeen

Rotterdam - Met een een zucht van opluchting en een lach op hun gezicht stapten de meeste deelnemers afgelopen week uit hun auto. Ze hadden een ritje door de Rottemerentunnel gemaakt om van hun tunnelangst af te komen. Onze verslaggever reed mee.

Door Andrea van der Houwen

Het gebeurt regelmatig dat mensen omrijden om een tunnel te vermijden. Reden: tunnelangst. Rijkswaterstaat stelde onlangs de Rottemerentunnel (opening oktober 2025) ter beschikking aan de stichting Rijangstlabel en angstbehandelcentrum IPZO voor een training om voortaan ontspannen, zelfverzekerd en met meer vertrouwen een tunnel in te rijden.

Op de dag van de training mag ik mee met een lesauto waarin een deelnemer met een rijinstructeur meerdere keren de tunnel in- en uitrijdt. Vanaf de achterbank krijg ik meteen grote bewondering voor de mensen die onder deze omstandigheden, met alle ogen van medewerkers van Rijkswaterstaat en de pers op zich gericht, zo geconcentreerd aan het werk gaan. Zij nemen de tips van de rijcoach ter harte – van handjes op ‘tien voor twee’, schouders ontspannen, rustig ademhalen tot afstand houden - en zien ook meteen resultaat. 

Nu of nooit

“Wat ben ik blij met deze training”, zegt ‘mijn’ chauffeur Hennita Zijlstra (61) na afloop. “Ik wilde al meedoen in de Corbulotunnel maar die cursus zat vol.” Hennita is geboren en getogen aan de Rottekade en woont op steenworp afstand van de Rottemerentunnel. “Ik kan de ingang vanuit mijn huis zien. Klinkt best cynisch als je tunnelangst hebt, toch? Vandaar dat ik de tunneltraining met beide handen heb aangepakt. Ik wil van die angst af. Toen ik de oproep las dacht ik: het is nu of nooit om mee te doen.” Hennita vindt het belangrijk dat er aandacht is voor tunnelangst. Zij zette vandaag in elk geval een grote stap in de goede richting. 

Lees verder onder de foto.

‘Wat ben ik blij met deze training’, zegt Hennita Zijlstra na afloop.

Voordat het praktijkgedeelte van start gaat, hebben de twintig deelnemers al een theorie-uurtje achter de rug en namen zij een kijkje in de controlekamer en de vluchttunnel. Vooral de uitleg over de maatregelen en systemen om de tunnel veilig te houden maken indruk op de cursisten. In positieve zin. Het stelt hen duidelijk gerust dat - elk uur van de dag én ‘s nachts - de verschillende situaties in de tweekilometerlange tunnel op beeld zichtbaar zijn. Als men in de vluchttunnel loopt en met eigen ogen ziet waar de brandblussers, vluchtdeuren, signalering, ventilatoren en de nooduitgang zich bevinden, komt er weer een klein stukje vertrouwen bij. 

Angst voor rijden op de snelweg 

Ongeveer 800.000 tot 1.000.000 mensen lijden aan enige vorm van rijangst. Tunnelangst gaat volgens rijangstcoach Johanna van Zwol vaak samen met angst voor rijden op de snelweg en soms gebrek aan routine. “Dit speelt vaak al jaren en komt niet alleen voor bij ouderen, maar ook bij veertigers.” 

Hartkloppingen

Psycholoog bij IPZO Jan van den Berg zegt hierover: “Zij hebben niet meer de oerkracht van de dertigers, moeten vaak een gezin draaiende houden en zijn druk, druk, druk. Zij, maar ook iemand die een ongeval heeft meegemaakt of mensen met claustrofobie, een burn-out of overspannenheidsklachten redden zich vaak nog wel tot en met tachtigkilometerwegen. Raar genoeg komen de problemen op de snelweg. Het brein is onder ‘hoogspanning’ blijkbaar niet zo geschikt om op de snelweg te rijden. Een tunnel is optisch een ander verhaal. Dat kan een ‘uitlokker’ zijn voor een beschermingsreactie zoals verkrampen of hartkloppingen.” 

De meeste deelnemers stappen uit de lesauto met een zucht van opluchting en een lach op hun gezicht. Van Zwol: “Als vervolgstappen van deze dag zou je vanaf een moment met rustig verkeer voorzichtig moeten opbouwen naar meer drukte.”