Zussen na 50 jaar terug in hun geboortehuis aan Middellandplein
Rotterdam - Ingrid Dubendorffer werd in 1963 geboren in een huis op het Middellandplein. Nu het pand gerenoveerd wordt, gaat ze regelmatig even langs om de vorderingen te bekijken. Ze raakte in gesprek met iemand die er aan het werk was en werd uitgenodigd voor een rondleiding, samen met haar zussen Carola en Corinne. Een bijzonder weerzien met hun geboortehuis, na bijna 50 jaar.
Het gezin Dubendorffer, bestaande uit vader Aad, moeder Mieke en hun drie dochters, woonde vanaf 1957 op het Middellandplein. Carola werd er geboren in 1959, Ingrid in 1963 en Corinne in 1965. Tot 1975 groeiden de drie zussen op in wat zij zelf omschrijven als ‘een knus en heerlijk huis’.
“We sliepen met z’n drieën in de kleine slaapkamer: mijn zussen in een stapelbed en ik in een bed ernaast. Dat was altijd erg gezellig”, herinnert Ingrid zich. De eetkamer was een speelparadijs. “Daar mochten we eindeloos spelen, urenlang.” Hoewel Ingrid normaal niet zomaar een open trap oploopt, liep ze zonder problemen rond op de bouwplaats. Ingrid: “Het is zo vertrouwd, ik ben weer een kind hier. Op zolder konden we heerlijk spelen, zeker zomers. Daar was ook het ‘platje’: een dakterras waar we graag zaten. We verstopten briefjes met onze namen en de datum tussen de kiezelstenen. Het idee dat iemand die ooit zou vinden, was magisch.”
Hoewel de vaklieden van Jansen Huybregts - die het pand in opdracht van Woonstad Rotterdam renoveren - geen briefjes meer hebben gevonden, vonden ze wel behang dat nog geplakt is door de ouders van de zussen. Ingrid is ontroerd door deze ‘tastbare geschiedenis’.
Ingrid beschrijft een tijd waarin alles vertrouwd aanvoelde. "Niets hoefde op slot. Je liep vanuit de kamers over de gang naar de wc, naar de keuken of naar de trap.” In het huis woonde ook een ander stel op de tweede verdieping: meneer en mevrouw Van Oirschot, die de meisjes liefkozend ‘opa en oma boven' noemden. Buitenspelen op het drukke plein deden ze ook. ”Het was een druk plein met trams en een benzinestation. We fietsten rondom de krantenkiosk, tot aan de Shellpomp.”
Tijdens de renovatie vond Jansen Huybregts een sticker van Frans Crouwel op een pilaar. Ingrid wist hier meer over: "Onder het huis zat de wijnwinkel van meneer Crouwel. We moesten overdag stil zijn vanwege de klanten. Maar op vrijdagavond mocht ik altijd een dienblad met koffie naar hem brengen.”
De rondleiding was een echte feestdag en leidde hier en daar zelfs tot tranen van ontroering. "We werden met open armen ontvangen door het team van Jansen Huybregts. Alle vaklieden waren geïnteresseerd in de verhalen. Ik zou nog uren kunnen vertellen over mijn jeugd in dit heerlijke huis. Wat bijzonder om er na al die jaren weer te zijn. Het voelde echt als thuiskomen.”