Terminale duif krijgt snackjes mee voor in de ambulance
AlgemeenRotterdam - Wendy Verhoeven verwondert zich op deze plek in De Havenloods elke twee weken over zichzelf en haar leven in Rotterdam.
‘Commotie. In de ontbijtbar waar ik met de verkering zijn kersverse registratie als ondernemer vier, staart de bediening opeens nerveus naar buiten. Terwijl mijn geliefde fier als een gieter door zijn KVK-map bladert - die merkt niks - probeer ik te ontdekken wat er aan de hand is.
Alles lijkt rustig op de Goudsesingel, maar dan zie ik het. Op het terras probeert de kok samen met twee andere vrouwen paniekerig een gewonde vogel te vangen. Chaos! Omdat ik als klein meisje vaak met mijn moeder meeging als ze dienst had op de Dierenambulance, bied ik mijn hulp aan. Terwijl ik de zieltogende duif oppak, belt één van de vrouwen de Dierenambulance. De kok haalt een doos en een schaaltje pijnboompitten. ‘Ik heb snackjes voor jou ingepakt’, zegt ze tegen de bibberende vogel - alsof het een schoolreisje betreft. Ik knik: sure, dat zal de terminale duif fijn vinden.
Nadat de andere vrouw met haar sleutels luchtgaten in de doos heeft gemaakt, zetten we de vogel er voorzichtig in. Vier vrouwen, teamwork: dat voelt goed! We bedanken elkaar en tekenen als afscheid een hartje op de doos voor de duif.’
Wendy Verhoeven