
De stemmen in het hoofd van Abdul zijn stil, het gaat nu eindelijk goed met hem
AlgemeenRotterdam - Abdul Rajaat was het favoriete neefje van de hele familie. Maar later, toen het fout ging, toen de schizofrenie de kop opstak, werd hij de boeman. Psychoses zorgden soms voor agressieve uitbarstingen. Tot hij hulp zocht. En kreeg. Nu gaat het goed, hij staat zelfs op de wachtlijst voor een eigen huisje.
Door Emile van de Velde
Toen Abdul 49 jaar geleden geboren werd in het oude Clara-ziekenhuis had niemand kunnen voorspellen dat zijn leven zo moeilijk zou verlopen. Niemand. Behalve misschien wat genen die in de familie rondwaarden. Genen die schizofrenie kunnen veroorzaken. Zeker als er een cocktail ontstaat met traumatische gebeurtenissen en drugsgebruik.
Teleurstelling op school
“Toen ik op school zat, wilde ik hetzelfde als mijn broer: naar de Havo of het Atheneum. Dat kon ik ook. Ik had goede cijfers, even goed als een klasgenoot die dat advies wél kreeg. Maar ik niet, ik kreeg Mavo-advies. Dat was zó’n grote teleurstelling voor me. Vanaf dat moment ging het slechter.”
‘Ik hoorde stemmen in mijn hoofd’
Abdul bleef zitten. Ging wiet roken. Kwam niet over de teleurstelling van zijn onverwachte schooladvies heen. En toen begon het, zo rond zijn veertiende, vijftiende... “Ik hoorde stemmen in mijn hoofd, van de anderen op school. Ze roddelden over me, scholden me uit. Als ik er naar vroeg ontkenden ze dat. Maar ik hoorde ze wel. En ik luisterde ook naar wat ik in mijn hoofd hoorde.”
Nachtmerries na overlijden moeder
Een paar jaar eerder was er nog iets anders gebeurd waar Abdul vreselijk last van had. Zijn moeder overleed toen hij nog slechts een kind was. “Ik heb mijn hele leven nachtmerries over mijn moeder gehad. Dat ze boos op me was. Toen het weer beter met me ging, een paar jaar geleden, ben ik haar familie in Indonesië gaan opzoeken. Ik heb daar ook een nichtje ontmoet die dezelfde psychische klachten had als ik. Toen ik terugkwam in Rotterdam, waren de nachtmerries over. Ik heb nog één droom gehad; waarin mijn moeder naar me toekwam en me een zoen gaf.”
Riagg
Dat er iets mis was met Abdul had zijn vader al vroeg in de gaten. Al in zijn tienerjaren zochten ze hulp, bij het toenmalige Riagg. Het was het begin van een lange weg langs hulpverleners, artsen en psychiaters. Pas een jaar of twaalf geleden kwam het leven van Abdul tot rust.
Spinozapark
“Ik weet nog dat ik in het Spinozapark zat met een maat. Ik had een meevaller gehad bij de gokkast en coke gehaald om te roken. Opeens dacht ik: ‘Waarom? Waarom doe ik dit weer?’ Toen ben ik gestopt. Nu heb ik alleen nog medicijnen.”
Lees verder onder de foto.
![]()
Het gaat nu goed met Abdul.
Medicijnen
Medicijnen zijn vaak eng voor mensen met schizofrenie. In het begin lijken de klachten erger te worden. Drugs lijken soms wel een uitkomst, maar blijken juist een bedrieger. “Ik rookte base-coke. Het ging niet goed met me. Ik heb nooit lang op straat geleefd, kon altijd wel ergens terecht. Toen ik een keer in De Hille aan de Lange Hilleweg sliep, verkocht er iemand wat spul aan me. Maar dat was geen coke! Terwijl ik boos naar hem toeliep om daar iets over te zeggen, voelde ik me opeens zó goed... Vanaf dat moment was ik verslaafd aan heroïne.”
Blowen, coke, heroïne
Blowen, coke, heroïne. Abdul weet uit ervaring dat ze niet helpen om aan de stemmen te ontsnappen. “Nee man, het werd juist steeds erger. Eerst hoorde ik mensen praten in mijn hoofd. Maar daarna kwam de volgende stap: ik ging geloven dat ze mijn gedachten konden lezen. Dat was nog enger! Ik durfde niets meer te denken, sliep niet meer. En toen kwam er nog iets bij en ging ik geloven dat ik zélf ook in het hoofd van anderen kon komen, en hun gedachten kon lezen.”
Psychoses en agressie
De schizofrenie leidde tot psychoses. En agressie. “Toen ik jong was, heb ik al eens het hele huis van mijn oma verbouwd. Ik was het favoriete neefje van de familie, maar ik werd de boeman. Het is vaak mis gegaan. Vechten op straat. In de opvang van de NAS (Nico Adriaans Stichting) werd ik er door een beveiliger van beschuldigd dat ik gebruikt had op de wc. Maar dat was niet zo. Ik werd zo boos dat ik hem met een schaar te lijf ben gegaan. Gelukkig sprong er iemand tussen, maar hij had een flinke wond. Er is zóveel gebeurd. Ik heb in totaal drie periodes in de gevangenis gezeten.”
Celstraf en behandeling
Abdul kreeg niet alleen celstraf. Hij werd ook gedwongen in behandeling te gaan voor zijn schizofrenie. Uiteindelijk met succes. Abdul zit nu in een begeleid wonen-traject van Antes. “Ik heb nu medicijnen, clozapine, de stemmen zijn stil. Al twaalf jaar. Ik sta zelfs op de wachtlijst voor een eigen woning. Maar daar heb ik geen haast mee, ik heb het nu goed. Tijdens kerst brunchen we met z’n allen, met oud en nieuw ga ik buiten vuurwerk kijken, filmpjes maken. En op 1 januari is mijn vader jarig. Ik ga hem geld geven, mag-ie er zelf cadeautjes voor kopen.”
Antes
Het gaat nu goed met Abdul, al zal hij de rest van zijn leven medicijnen moeten gebruiken en onder behandeling blijven staan. Abdul zit ook in de cliëntenraad van Antes. “Soms zie ik mensen die dezelfde klachten hebben die ik ook had. Ik heb geleerd dat ik ze niet kan helpen door te zeggen wat ze wel of niet moeten doen. Maar ik kan wel een voorbeeld zijn. Laten zien hoe je de realiteit kunt herkennen, dat je niet hoeft te geloven wat de stemmen in je hoofd zeggen. Ik hoop dat mensen dan zelf hulp gaan zoeken.”
Lees verder onder de foto.
![]()
Dagbesteding bij Reakt. Foto: Daniel Verkijk/Parnassia Groep
Begeleid wonen
Abdul Rajaat woont in een begeleid wonen-huis van Antes in Vreewijk. Aan het Weipad, een mooi rustig straatje, wel zo fijn voor mensen die psychisch kwetsbaar zijn.
Er wonen 17 mensen in het pand, met uiteenlopende problematiek. Van ‘s ochtends 08.00 tot ‘s avonds 23.00 uur is er een begeleider in huis, ‘s nachts wonen de mensen er zelfstandig. Uiteraard is er wel een telefoonnummer voor noodgevallen, van een locatie dichtbij. Iedereen in huis heeft een eigen plek, er is ook een gezamenlijke ruimte en een tuin. Abdul woont er nu acht jaar. Werken doet hij bij Reakt, productiewerk: vouwen, plantenbakjes maken.
Reakt en Antes zijn beide onderdeel van de Parnassia Groep waar tal van merken op het gebied van zorgverlening onder vallen.
Heb je zelf problemen of twijfel je? Neem dan vooral contact op via anteszorg.nl.