Het eerste interview van burgemeester Carola Schouten (door lezers van De Havenloods!)
AlgemeenRotterdam - Voor het eerst in de historie heeft Rotterdam een vrouw als burgemeester. Sinds 10 oktober bestuurt Carola Schouten de stad vanuit haar werkkamer in het stadhuis aan de Coolsingel. Daar voerden vier lezers van De Havenloods vorige week het traditionele eindejaarsgesprek met haar. Het was het eerste interview dat Carola Schouten deed sinds ze burgemeester van Rotterdam is.
Door Britte Kramer en Emile van de Velde
“Heeft iedereen z’n jas? Hebben jullie wel genoeg gegeten? Wil iemand nog een broodje mee?” Carola Schouten blijkt een warme persoonlijkheid en stelt iedereen meteen op het gemak. “Je hoeft echt niet zenuwachtig te zijn!”
Ja, Rotterdam heeft een burgermoeder.
“Weten jullie dat dit mijn eerste interview als burgemeester is?” Carola Schouten kijkt de tafel in haar werkkamer aan de Coolsingel rond. Tegenover haar zitten Carina, Laurens, Marie en Vera: vier lezers van De Havenloods die bij de kersverse burgemeester van Rotterdam op bezoek zijn voor een eindejaarsgesprek. Er is soep, er zijn broodjes, en er zijn veel vragen en antwoorden.
‘Hallo, ik ben Carola’
“Hallo, ik ben Carola”, zegt de burgemeester tijdens het handenschudden. Ze gaat niet automatisch aan de kop van de tafel zitten, en pakt ook op een foto niet standaard de plek in het midden. Zo verklapt Schouten subtiel wat over haar stijl: ze wil tussen de mensen staan. Nadat ze hier en daar wat geruststelt - ‘Je hoeft echt niet zenuwachtig te zijn!’ - volgt een voorstelrondje, waarbij de lezers meteen hun belangrijkste kwesties bespreken.
Lees verder onder de foto.
Foto: Naomi Geeve
Onbedoeld zwanger
Carina Segers uit Carnisse vertelt over haar bijzondere overeenkomst met de burgemeester. Ze herkent het ‘bankjesmoment’ dat Schouten noemde tijdens haar inauguratiespeech; ook Carina raakte onbedoeld zwanger. “Toen ik hoorde dat u burgemeester werd, was ik ontzettend blij. Met zo’n vrouw komt het wel goed met Rotterdam, dacht ik. En het geeft vertrouwen dat elke vrouw kan worden wat ze wil.”
De burgemeester vindt het een prachtig compliment. “Hoe is dat, wonen in Carnisse, met je kinderen?”, wil ze weten. “Drie jaar geleden wilde ik weg uit de wijk, maar dat kon niet. Toen besloot ik van Carnisse mijn droomwijk te maken.” Nu zorgt Carina met haar buren voor meer groen en leuke activiteiten. Schouten: “Ik woon dertig jaar in Rotterdam, maar toch ben ik de afgelopen twee maanden vaak verrast door wat ik zag in de wijken. In Carnisse vond ik de saamhorigheid opvallend - dat soort positieve dingen moeten we veel meer laten zien.”
Lees verder onder de foto.
Foto: Naomi Geeve
Ook Marie Kok-Egu is dolblij met de burgemeester. De Française uit Overschie werkte 25 jaar als straatarts en is nog steeds actief voor de Pauluskerk. Zij wil graag de daklozen vertegenwoordigen. De burgemeester snapt dat heel goed: “Het woonvraagstuk is het allergrootste probleem in de stad, en tegelijkertijd een van de moeilijkste kwesties om op te lossen.”
Mailbox
Carina vertelt wat haar dochter van 13 zei voordat ze richting het stadhuis ging: ‘Geef aan de burgemeester door dat ik ook ooit wel een keer het huis uit wil.’ Schouten: “Het is de vraag die ik het meest in mijn mailbox krijg: ‘Ik heb een woning nodig, waar moet ik heen?’ We kunnen niet in korte tijd genoeg extra woningen creëren en veel regels zijn landelijk, maar ik denk dat we op een andere manier naar het woonvraagstuk moeten kijken. Als je nu bijvoorbeeld iemand in huis wilt nemen heeft dat consequenties voor uitkeringen en toeslagen. Dat zou anders kunnen.”
Lees verder onder de foto.
Foto: Naomi Geeve
Overleven
Laurens Stibbe komt uit Het Lage Land en wil het vooral hebben over verbinding. Of eigenlijk: een groeiend gebrek daaraan. De burgemeester erkent zijn zorg: “Voor sommige mensen in deze stad is het hard werken om, letterlijk, te overleven. Dan is het best moeilijk om te bedenken wat je verder nog kunt betekenen. Aan de andere kant: in wijken waar het wat moeilijker is, zie ik juist heel veel oog voor elkaar. Maar: je moet elkaar wel tegenkomen, en die plekken zijn niet vanzelfsprekend meer. In Het Lage Land heb je een buurthuis waar veel ouderen zich minder eenzaam voelen. Ik geloof erin om dat soort initiatieven ruimte te geven en te ondersteunen.”
Vera Wattimena (Kop van Zuid) werkt als docent Nederlands op De Havo Rotterdam en koos het onderwerp kansen(on)gelijkheid. Vera zou graag zien dat de bieb voor mensen ook na hun 18e verjaardag gratis blijft. Schouten: “Het is voor het eerst dat ik hoor dat dit een drempel is. Ik zie onwijs het belang in van taal, als het aankomt op meedoen in de samenleving. Wij communiceren zelf ook ingewikkeld. Als ik een brief lees van de gemeente denk ik ook weleens: zoho, effe nog een keertje lezen - wat staat hier nou?”
Lees verder onder de foto.
Foto: Naomi Geeve
Mooiweerfietser
We leren dat de burgemeester een mooiweerfietser is, en anders met de tram naar het stadhuis reist. De zorgen die Carina heeft over verkeersveiligheid (’Mijn zoontje durft niet eens over te steken’) deelt Schouten. “Dat is bij mij in West ook een probleem. Er zijn bij ons in de afgelopen jaren twee ongevallen met een dodelijke afloop geweest. Toen hebben we ook posters in de wijk opgehangen.”
Feyenoord
De leerlingen van Vera hebben ook vragen meegegeven: “Als Feyenoord nou iets wint...” Sparta-fan Schouten grijpt naar haar hoofd: “Ah... Toen ik thuis vertelde dat ik burgemeester wilde worden, zei mijn zoon: ‘Ik vind het allemaal prima, als Feyenoord maar weer gehuldigd mag worden op de Coolsingel.’ Dus, als ik nog thuis wil komen, kan ik hier maar beter iets voor regelen.”
Kerst en nieuwjaar
Kerst viert de burgemeester thuis met familie. Met oud en nieuw is ze aan het werk. “Op oudejaarsavond gaan we eerst langs verschillende wijken. Dan gaan we de hulpverleners in de meldkamer bedanken en een hart onder de riem steken. Daarna druk ik bij de Erasmusbrug op de knop om Het Nationale Vuurwerk te starten. Vervolgens blijf ik natuurlijk in de gaten houden hoe het gaat in de stad.”
Haar wens voor 2025? “Vooral dat we een jaar krijgen waarin we elkaar meer zien - letterlijk en figuurlijk. Dat we trots blijven op Rotterdam en dat we met elkaar heel veel veerkracht hebben. Dat we in het nieuwe jaar weer laten zien: geen woorden maar daden.”