JW woont weer bij zijn moeder, in het familiegraf
AlgemeenRotterdam - Onze columnist Jet Sol schrijft deze week over JW. Toen zijn moeder overleed, moest ook JW het huis uit. ‘De medicijnen van zijn moeder boden de weg terug naar haar. Bij háár zou hij weer gaan wonen. Tussen zes planken, bijgezet in het familiegraf.’
‘Het huis waar JW woonde met zijn moeder moest aan het einde van de maand leeg en schoon worden opgeleverd. In dat huis zorgde hij voor haar, tot aan haar dood.
JW was een goed mens.
Nadat moeder was overleden, moest hij wegwezen uit dat huis, JW had er geen recht op. Regels zijn regels. In diepe rouw ruimde hij op en maakte hij schoon.
Afgelopen weekend was hij zover. Ik stel me voor dat JW meerdere rondjes liep in het huis dat niet zijn huis mocht zijn. Wonen was een probleem dat hij zelf diende op te lossen, de woningbouwvereniging kon hem niet helpen. Die hielden zich gewoon aan de regels. Een man alleen, met een baan, ja zoek het uit. Computer says no.
Dus in dat lege en galmende huis maakte hij zijn laatste ronde. Waren er nog herinneringen die voorbij kwamen? Terugkijken ging wel, maar hij vond geen deur naar de toekomst. Daar zag hij niets dan ondoordringbaar zwart. Het lege huis stond gelijk aan het gat in zijn hart. Het hart waarvan al zijn vrienden weten dat het van goud was en vol bijzondere liefde. JW kon er niet meer bij, de opening onvindbaar. Het zwart was te groot.
De medicijnen van zijn moeder boden de weg terug naar haar. Bij háár zou hij weer gaan wonen. Tussen zes planken, bijgezet in het familiegraf. Dat was de enige plek waar hij dacht naartoe te kunnen gaan.
JW was een wonderlijke vogel, met een zeldzaam verenpak. Eentje met mooie unieke veren. Veel geknakte en beschadigde veren, dat ook. Hij floot de grappigste en liefste liedjes die ik ooit hoorde. Knotsgekke avonturen beleefden we, intens en bijzonder. Hij als geluidsman en de beste chauffeur die ik gekend heb. Samen met onze kleine Indische cameravrouw. Wij waren jouw Indo-squad. We noemden ons, heel bescheiden, het supertrio. Ik de katjang pedis en Irene de suikerpinda. Herinneringen van goud.
Op weg naar je laatste rustplaats zullen gevoelsmatig felrode neonlichten de woorden ‘ONRECHT’ en ‘VERDRIET’ vormen.
Samen zullen we afscheid nemen van je, met pinda’s in plaats van bloemen. JW had er hartelijk om kunnen lachen. Maar wij moeten keihard huilen, omdat zijn laatste huis niet zo koud had moeten zijn.’
Jet Sol is presentator en radio- en televisiemaker.