"Wat je nu gaat zien, en dat vind ik heel positief, is dat jonge, creatieve Rotterdamse ondernemers mogelijkheden zien, waardoor er zaken als Plastic Café en Pele Surf Shack komen." (Foto: Britte Kramer)
"Wat je nu gaat zien, en dat vind ik heel positief, is dat jonge, creatieve Rotterdamse ondernemers mogelijkheden zien, waardoor er zaken als Plastic Café en Pele Surf Shack komen." (Foto: Britte Kramer) (Foto: )
Rotterdammer van de Week

Peter de Krom: 'Hoekenezen zijn Rotterdammers die zich niet altijd Rotterdammer voelen'

Rotterdam - Rotterdammer van de Week Peter de Krom (38) groeide op in Hoek van Holland en woont sinds vijf jaar in Rotterdam. In zaal 5 van de Kunsthal hangt een overzichtstentoonstelling van zijn foto's van Hoek van Holland. Beelden vol droge humor, die ervoor moeten zorgen dat wij Rotterdammers Hoek van Holland meer gaan omarmen als een stukje van onze stad. "Ik denk dat je dit soort verhalen kan blijven maken daar, omdat het alleen maar extremer zal worden. De metro rijdt straks tot het strand en door de toeristische mogelijkheden investeert de gemeente meer. Dat strijkt tegen de haren van de Hoekenezen in: 'Nu ineens wel…'

Door Britte Kramer

Waarom verhuisde je naar Rotterdam?

"Ik was nooit zo'n Hoekenees die ervan baalde dat we bij Rotterdam hoorden. Je kon er naar school, naar de bioscoop en lasergamen. Als tiener wist ik al dat ik er wilde wonen. Tijdens mijn opleiding Fotografie woonde ik in Breda. Daarna ging ik heel bewust eerst terug naar Hoek van Holland. Ik wist dat ik daar niet gelukkig zou worden in de zin van 'sociaal leuk leven', maar dat ik er wel veel vrij werk kon maken."

Heeft die tijd in Breda je kijk op Hoek van Holland veranderd?

"Door de kunstacademie kijk je anders naar je omgeving, objectiever. In die jaren besefte ik wat voor vreemde plek het eigenlijk was. Dat het niet een hele duidelijke cultuur of identiteit heeft, terwijl omliggende gemeenten zoals het Westland dat wel hebben. De Hoekenezen vond ik een beetje zoekende, alsof ze zich miskend voelden door Rotterdam. Het bestuur zit dertig kilometer verderop - dat komt nergens anders voor - en de inwoners moeten overal maar in meegaan. Mensen komen en gaan er ook de hele tijd, waardoor een vreemde mix aan mensen en situaties ontstaat. Elke zomer komen er bijvoorbeeld 2.000 Rotterdammers naar het huisjeskamp. Dat maakt het dorp veranderlijk, brengt een andere sfeer, en daardoor liggen er verhalen op de loer."

Wat is typisch Hoek van Holland?

"Honderd jaar geleden, toen Hoek van Holland bij Rotterdam ging horen, werden paviljoens gebouwd aan het strand en kwamen rijkere Rotterdammers met de koets en mooie kleding. Maar het werd al heel snel een plek waar alle lagen van de bevolking kwamen en op een gegeven moment werd het platter: een heel eenzijdig aanbod aan strandtenten die mekaar beconcurreren en allemaal dezelfde boeddhabeelden hebben staan, met zo'n fontein uit het hoofd. O man, daar kan ik heel slecht tegen. Net als al die gebouwen in de vorm van schepen en containers. Het is een samenkomst van clichés. Maar wat je nu gaat zien, en dat vind ik heel positief, is dat jonge, creatieve Rotterdamse ondernemers mogelijkheden zien, waardoor er zaken als Plastic Café en Pele Surf Shack komen. Het zou mooi zijn als door die Rotterdamse lef en allure ook de publieke ruimte erop vooruit kan gaan."

Wat vind je van de bijnaam 'Rotterdam Beach'?

"'Die term, dat kan gewoon niet. Je moet juist spreken over Hoek van Holland. Het zit 'm zo erg in die naam. Het is niet alleen maar de plááts Hoek van Holland, het is letterlijk 'de hoek van Holland'. Net als wanneer je het huis aanbezemt: alles gaat een hoek in en komt daar bij elkaar. Ik hoop dat Rotterdammers Hoek van Holland meer gaan omarmen als de gekke plek die bij hen hoort, als ook hún stukje stad. Maar wel met erkenning voor de echte Hoekenezen. Dat zijn toch zo'n 10.000 Rotterdammers die zich niet altijd Rotterdammer voelen. Het zou mooi zijn als die zich iets meer Rotterdams dan Westlands gaan voelen. Maar ze hoeven zich nou ook weer niet zo Rotterdams te gaan voelen als een Schiebroeker of Kralinger. Dat is juist de charme, dat ze zich een beetje afzetten. Een beetje als Asterix en Obelix die dapper weerstand bieden tegen Gallië, of in dit geval Rotterdam."

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden