Diana Cagiran-van den Heerik en Willem van Appeldoorn in de trainingszaal, met op de achtergrond jeugdleden en volwassen boksers van Boxing'82. (Foto's: Rob Kamminga)
Diana Cagiran-van den Heerik en Willem van Appeldoorn in de trainingszaal, met op de achtergrond jeugdleden en volwassen boksers van Boxing'82. (Foto's: Rob Kamminga) (Foto: )

Diana houdt bij Boxing'82 het levenswerk van vader Frans van den Heerik overeind

Rotterdam - In de trainingszaal van Boxing'82 ziet Diana Cagiran-van den Heerik nog bijna dagelijks flashbacks met beelden van haar vader. "Ik heb nog geen tijd gehad om zijn dood te verwerken", vertelt ze. "Op 22 april is hij overleden, daarna moest er meteen van alles geregeld worden. De boksschool was zijn levenswerk, dat mocht niet verloren gaan."

door Emile Hilgers

Met 'een mannetje of acht' heeft Diana Boxing'82 overeind gehouden. Ze is teleurgesteld dat – hoewel iedereen riep dat de school open moest blijven – van de oude garde maar weinig boksers er zijn blijven trainen. "De laatste tijd was het toch al minder druk", schetst ze. "Sommigen boden wel hulp aan. Een oud-prof geeft op maandag training. En ik heb gelijk Willem gebeld en gevraagd of hij wilde helpen de boksschool voort te zetten."

Willem van Appeldoorn, oud-pupil van Frans van den Heerik, is nu hoofdtrainer voor de volwassenen. "Natuurlijk wilde ik helpen", vertelt hij. "Al vond ik dat best een grote uitdaging. Frans was een legende, die vervang je niet zomaar."

"Veel bekende boksers kwamen trainen bij mijn vader", vult Diana aan. "Eddie Smulders, Don Diego Poeder, Rico Verhoeven. Mijn vader had een eigen stal met profboksers, onder wie mijn echtgenoot, Mettin Huizer Cagiran, en Ronald Hiwat, de enige Nederlandse bokser die van Arnold Vanderlijde gewonnen heeft. We hebben een gala-avond gehad met veertien A-klasse boksers, allemaal eigen jongens."

Omdat Willem het van 'de meester' heeft geleerd, kan hij in dezelfde stijl lesgeven. "Dat betekent ook: sociaal met de mensen omgaan, respect tonen en bijbrengen. Het is méér dan alleen boksen."

Diana: "Je moet ook mensenkennis hebben, aanvoelen als iemand vanwege privé-omstandigheden een extra duwtje nodig heeft. Daarom is niet iedere goede bokser ook een goede trainer. Talenten moet je slijpen, dat vergt ook discipline en de juiste mentaliteit."

"Mijn vader was een markant persoon, een ruwe bolster met een blanke pit. No-nonsense, respect voor elkaar, en luisteren. 'Anders is dáár het gat van de deur', zei hij altijd."

Toch is nog steeds iedereen welkom bij Boxing'82. "Hier ben je allemaal gelijk", legt Diana uit. "We hebben veel nieuwe jeugd, dat is de toekomst. Moeders komen met kinderen die op school gepest worden. Bij ons krijgen ze zelfvertrouwen. Verder geef ik speciale trainingen voor dames, ladies only. Ook weer in de stijl van mijn vader. Bij de bokszakken zweep ik ze op dat ze harder moeten stoten" Willem: "Als ik haar hoor tijdens een training, hoor ik haar vader."

Binnenkort is er een kerstdiner bij Boxing'82, waarbij iedereen iets meebrengt voor de maaltijd. "Ik wil ook een memorial gala organiseren", zegt Diana. "Maar daar nemen we de tijd voor. Eérst een clubtoernooi voor de kids."

Nu Boxing'82 weer een licentie heeft, is ook deelname aan kampioenschappen weer mogelijk. Trainer Willem van Appeldoorn: "Frans zei altijd: talent staat opeens vóór je. Dat voel je, en dan ga je er aan werken."

Meer berichten