Afgelopen zondag vierde de Tidemanstraat nog een keer een eigen feest met oliebollen en warme chocolademelk.
Afgelopen zondag vierde de Tidemanstraat nog een keer een eigen feest met oliebollen en warme chocolademelk.

Op bezoek in dé opzoomerstraat: 'Deze prijs is van ons állemaal!'

Rotterdam - "Veel meer één op één contact heeft er voor gezorgd dat we de Opzoomerprijs 2019 hebben gewonnen. Die is van ons állemaal, want daar hebben we met zijn allen hard ons best voor gedaan", glundert Jeroen Bleijs, bewoner van de Tidemanstraat, een dag na de 25e prijsuitreiking.

door Els Neijts

Hoewel de Tidemanstraat zich al vanaf het ontstaan in 1994 bezig hield met Opzoomeren, werd een grimmige situatie aanleiding om er nog een flinke schep bovenop te gooien. Jeroen:" Toen om de hoek een antiterreur-actie nodig was en er bij die inval 4.000 Kalasjnikov kogels gevonden werden, waren we geschokt dat we zo weinig van elkaar bleken te weten. Ook Edith Lingmont vond dat er meer stoom op de ketel moest. "Vergroenen, af en toe een flyer in de bus gooien en een jaarlijks straatfeest was blijkbaar niet voldoende. De straatfeesten werden ook te vaak beschouwd als verkapte kinderoppas. Ouders brachten hun kinderen langs en gingen zelf wat anders doen. Met een aantal mensen zijn we daarom alle deuren langs gegaan en zijn we terug blijven komen tot we bijna iedereen wel een keer thuis troffen en er een gesprek van mens tot mens mogelijk was. Dat heeft enorm geholpen."

Toen de contacten door alle inzet intensiever werden, kwamen er ook meer ideeën voor gezamenlijke activiteiten. Jeroen: "Toen Aboutaleb drie jaar geleden naar ons straatdiner kwam, ging het ineens heel hard. We wonen hier met twintig culturen en zelfgemaakt lekkers meebrengen bleek een blijvend bindmiddel. Samen eten is nu vaste prik." Edith moet lachen als ze vertelt wat vaak de Hollandse traktatie bleek te zijn. "Appeltaart of een stokbroodje kruidenboter. Of vis, want het eten moet natuurlijk wel halal zijn. Vis kan bijna altijd."

Doordat de contacten intensiever werden, kwam er ook het nodige talent boven drijven. "Van de flatbewoners wisten we in eerste instantie helemaal weinig, maar in de flat bleek de Syrische kunstenaar Mozab te wonen", vertelt Jeroen. "Hij heeft eerst een keer met de kinderen geschilderd, maar daarna aan de volwassenen gevraagd om elkaars portret te schilderen. Dat was een hele ervaring. Je kijkt elkaar doorgaans niet zo diep in de ogen. Dat doet wel wat." Een ander idee kwam van bloemenman Piet vertelt Edith. "Die is van het initiatief Tulpen uit Rotterdam. Hij liet ons boeketjes voor elkaar maken. Het vaasje kon je daarna gebruiken om weer iemand anders blij te maken met een bloemetje. Een soort estafette."

Straatapp

De kerngroep van bewoners heeft ook een straatapp aangemaakt. "Daar zitten nu 70 bewoners op", benadrukt beheerder Jeroen. "Die app is natuurlijk niet bedoeld voor shaming and naming. Dat delete ik! Je mag best een keer zeggen dat je last hebt van iemands duiven, maar daar gaan we dan verder niet over appen. Daar moet live over gesproken worden. Toen iemand liet weten dat meer groen in de straat ook meer hondenpoep geeft, zijn we dat gewoon gaan opruimen. De app is bedoeld om elkaar te steunen, om iets te lenen of hulp te vragen of geven in de huidige internetjungle. Door de app signaleren we ook steeds meer en omdat ouderen vaak geen mobiel hebben, gaan we daar vaker langs."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer berichten