Fotomontage van Juurlink (+) Geluk / BKOR
Fotomontage van Juurlink (+) Geluk / BKOR

De 'Wolken' trekken naar Dr. Molenwaterplein

Rotterdam - Op 27 november wordt het bronzen beeld Wolken van Gust Romijn (1922-2010) feestelijk onthuld door wethouder Buitenruimte Bert Wijbenga op het Dr. Molenwaterplein in Rotterdam. Het werk werd gemaakt in 1965 en geschonken aan de Daniël den Hoedkliniek door de NV Meelfabrieken der Nederlandse Bakkerij ('Meneba') ter gelegenheid van het 50-jarige bestaan van het bedrijf. Met de recente verhuizing van de kliniek naar het Erasmus MC werd besloten het beeld mee te verhuizen. Tevens zal op deze dag het gereed komen van de openbare ruimte rond het Erasmus MC gevierd worden.  


Het werk markeerde oorspronkelijk de ingang van de kliniek aan de Groene Hilledijk. Na uitbreiding van het gebouw werd het naar de nabijgelegen Valkeniersweide verplaatst, waarmee het werk in de Rotterdamse stadscollectie werd opgenomen. Met de recente verhuizing van de Daniël den Hoedkliniek naar het Erasmus MC werd besloten het beeld mee te verhuizen. Wolken zal worden geplaatst tegenover de nieuwe hoofdentree van het Erasmus MC, op het plein vóór het Erasmiaans Gymnasium. Het vernieuwde en bekroonde plein werd ontworpen door landschapsarchitecten Juurlink (+) Geluk.

Over de kunstenaar 

In 1922 werd Gustavus Adrianus Maria (Gust) Romijn geboren in een doktersgezin in Noordwijkerhout waarna hij in Rotterdam opgroeide tot een jongen die op school niet te houden was. Uiteindelijk ging hij naar de kunstacademie, maar ook daar hield hij het slechts drie maanden vol. Hij kon ook standvastig zijn: zo werkte hij tien jaar lang als havenarbeider – zo gemakkelijk kon je van je kunst immers niet leven. Zijn reislustige bestaan ging van start toen hij in 1954 een studiebeurs kreeg van Maison Descartes voor de kunstacademie van Parijs. Daarna verbleef hij onder meer in Milaan, New York en was gastdocent in Vancouver.

Zijn oeuvre bestond uit prenten, schilderijen én plastieken. Door de enorme formaten van zijn beelden viel hij op bij mogelijke opdrachtgevers. Het zou hem geen windeieren leggen. Zijn boerderij aan de Kromme Zandweg werd een atelier waar een grote vriendenclub binnenviel, en waar hij ook tentoonstellingen organiseerde, van steeds groter wordende objecten.

In dit veelzijdige oeuvre staat het idee achter Wolken niet alleen. In aantekenboeken schetste Romijn in de jaren zestig en zeventig een organische stad zonder prefab-onderdelen maar met heel andere elementen. Hij tekende fluisterpalen in uiteenlopende gedaanten, een groepering van betonnen fietsen, een bed-in-beton voor de Coolsingel en één over de Delftsevaart heen. Hij schetste wonderlijke bruggen, wolkachtige objectbeelden, een reusachtig strijkijzer voor het trottoir bij het Hilton. Het zijn combinaties van monumentale ingrepen met intieme plekken, om het centrum een meer gevarieerd aanzien te geven.

In die lijn past Wolken. Dat zou de boekjes ingaan als een protest tegen de nivellering en ontmenselijking die de kunstenaar in de nieuwe woonwijk-architectuur zo tegenstond en waardoor hij was gaan verlangen naar prehistorische bouwvormen. Hij was van plan om achterin zijn tuin zelf al het goede voorbeeld te geven door er een soort hol of hut te gaan bouwen, waarin je alles kon doen: zitten, liggen, slapen, eten. "Je moet er de mensen aan herinneren dat er nog andere vormen zijn dan hokjes", vond hij. De toen 42-jarige beeldhouwer, die bekend stond als een flamboyante verschijning met rode krullenbos en kleurige kleding, poseerde bij de onthulling van Wolken in 1965 met zwarte zonnebril en witte kleding, rijzig en kloek als het beeld naast hem.

Meer berichten